Drzewa Catalpa: opis, siedlisko, odmiany i problemy

Surmia pochodzi ze wschodniej części Ameryki Północnej i jest przystosowana do wzrostu w dużej części Stanów Zjednoczonych. Mają wiele zalet, zarówno estetycznych, jak i funkcjonalnych, a także kilka wad, które należy wziąć pod uwagę przy podejmowaniu decyzji o ich posadzeniu.

Formularz

Catalpas szybko rośnie do 30 lub 40 stóp, a niektóre odmiany ostatecznie osiągają 90 stóp wysokości z pniem o średnicy od trzech do czterech stóp. Są zazwyczaj wyższe niż szersze, mają nieregularną koronę i szeroko rozstawione gałęzie.

• Jak uratować drzewo z uszkodzoną korą

Kwiaty

Estetyczną atrakcją drzew są masywne kępy kwiatów pokrywające surmię późną wiosną lub wczesnym latem. Są białe z fioletowymi i żółtymi znaczeniami i mają wyrafinowany wygląd orchidei. Pojedyncze kwiaty mają cal lub więcej, a łączny efekt, gdy drzewo jest w pełnym rozkwicie, jest dość dramatyczny.

Listowie

Liście surmii są również całkiem chwalebne. Są duże, zwykle o długości od 8 do 12 cali i mają kształt serca. Wraz z egzotycznymi kępami kwiatów drzewa mają wygląd niemal tropikalny, chociaż w rzeczywistości są wyjątkowo odporne na zimno.

Przez pory roku

Liście pojawiają się wiosną, a po nich szybko pojawiają się kwiaty; ustępują one miejsca strąkom nasion o długości stopy, które wiszą na drzewie jesienią, a często przez większą część zimy. Jesienią liście na krótko żółkną, po czym brązowieją i opadają na ziemię.

W Krajobrazie

Catalpas są ogólnie uważane za wytrzymałe i elastyczne drzewo, ale przy wyborze miejsca do posadzenia należy pamiętać o kilku rzeczach.

Tolerancje środowiskowe

Catalpy tolerują temperatury do co najmniej -20 stopni i są również tolerancyjne na wysokie temperatury. Chociaż tolerują ciepło, należy pamiętać, że podczas upałów często wyglądają nędznie, a ich liście mogą żółknąć i opaść późnym latem.

Podobnie są dość odporne na suszę i przystosowują się do szerokiego zakresu typów gleby, ale wyglądają znacznie lepiej tam, gdzie jest dostępna regularna wilgoć, a gleba jest głęboka i bogata. Jedyne, bez czego surmia nie może się obejść, to pełne słońce.

Zastosowanie ozdobne

Szybkie tempo wzrostu i gęsty baldachim surmii czyni je dobrym kandydatem do wykorzystania jako drzewo cieniujące, podczas gdy wystawa kwiatów zachęca do wykorzystania jako drzewo okazowe do oglądania z daleka. Niezależnie od tego, jak są one stosowane, istnieje kilka wad, które należy wziąć pod uwagę.

Wady

• Catalpas mają zwykle nieco postrzępiony wygląd od późnego lata do zimy.

• Drewno jest kruche, a gałęzie podatne na łamanie pod wpływem silnego wiatru, śniegu i mrozu.
• Często wymagają przycinania korygującego wykonywanego przez profesjonalnego arborystę, aby uzyskać solidną strukturalnie formę.
• Ściółka z opadłych liści i strąków nasiennych jest obszerna, co czyni je drzewem dość wymagającym w utrzymaniu.
• Chociaż są gatunkiem rodzimym, mogą być nieco zarośnięte, a sadzonki wyrastają wokół dojrzałych drzew.

Inwazja gąsienic

Catalpas są podatne na inwazje gąsienic, które mogą spowodować defoliację całego drzewa. Efekt jest jednak tymczasowy i drzewa zwykle całkowicie wracają do zdrowia. Z drugiej strony, gąsienice atakujące surmię są bardzo poszukiwane przez doświadczonych rybaków, którzy używają ich jako przynęty.

Odmiany

W USA hoduje się dwa główne gatunki surmii: surmię północną i surmię południową, ale różnice między nimi są niewielkie. Główna różnica polega na tym, że surmia południowa jest zwykle nieco mniejsza. Istnieje również kilka odmian ozdobnych, które czasami można spotkać w szkółkach – odmiana o fioletowych liściach, znana jako Purpurea i odmiana o złotych liściach, znana jako Aurea.

Wybór Catalpy

Plusy i minusy surmii wskazują na to, że najlepiej wykorzystuje się ją w naturalistycznych warunkach na dużych posiadłościach, gdzie można ją docenić z daleka. Ogólnie rzecz biorąc, jest to bardzo wartościowe drzewo rodzime, które warto wziąć pod uwagę ze względu na jego szybki wzrost i sezonowe piękno.