Epizod

Witam, wiedźmy! Gotowy na drugą część? Organizowaliśmy najbardziej przerażającą historię w tym odcinku. Mamy nadzieję, że ci się spodoba!

Możesz przesyłać strumieniowo odcinek tutaj na blogu lub na iTunes , Spotify , Google Play , Melodia , Kieszonkowe odlewy , I Stitcher . Archiwum postów podcastów można znaleźć Tutaj .

Wielkie podziękowania dla naszych przyjaciół w Hunter Fan Company Za sponsorowanie tego odcinka!

Pokaż notatki:

-I jeśli jeszcze nie słuchałeś części pierwszej, Znajdź to tutaj .

-Teraz mamy transkrypcje do tego odcinka i wszystkich naszych archiwów. Dziękuję wszystkim, którzy dali nam szturchanie, aby tak się stało. Doceniamy cię.

-PO masz straszny tydzień. W tym odcinku nie ma nic do połączenia - po raz pierwszy. xx

Przegapić odcinek? Daj się złapać!

• Epizod
• Epizod
• Epizod

Transkrypcja odcinka 59

Nova: Witamy w Mommy's Spooky Podcast! (upiorny śmiech)

Emma: Słuchasz podcastu Theverdantvows. Wróciliśmy z drugą częścią naszej dwutygodniowej historii Ghost Story Special i dobrze się z tym bawimy. Wszystkie historie, które czytamy, pochodzą od naszych słuchaczy, a niektóre z nich są bardzo przerażające. Ten odcinek jest sponsorowany przez Hunter Fan Company. Podzielmy się więcej na ich temat później w odcinku.

Elsie: Więc w tym tygodniu chciałem podzielić się moją prawdziwą historią duchów, która wydarzyła się dwa lata temu, kiedy nasza córka Nova miała trzy lata. W ten sposób stałem się prawdziwym wierzącą. Więc zapisałem interakcję notatek na moim telefonie, a potem opublikowałem ją na opowieściach na Instagramie. I wtedy dostałem tysiąc historii duchów w ciągu następnych dwudziestu czterech godzin okresu, które naprawdę zmieniają życie. Zawsze wierzyłem w duchy, przynajmniej dwa razy więcej od tego czasu. Odnawiam, o Boże, to będzie takie złe. (śmiech) Ale postaram się odtworzyć rozmowę o tym, co się stało dokładnie tak, jak to się stało. Więc to moja córka rozmawia z moim mężem, Dadą, kto to jest? Kto? Nova wskazuje na okno. Kto to jest? Czy możesz mi pokazać? Znowu wskazuje okno. Ile osób widzisz? Dwa. Jak wyglądają? Co mają na sobie? Noszą biały. Nie kładą się. Są szaleni. Tak się stało. I byliśmy jak uhhhh. Ponieważ patrzyliśmy, stoimy tam, patrząc za drzwiami i nie było tam nikogo. A także, jeśli nie wiedziałeś, nasza córka jest zaburzona wizualnie, widzi jak pięć stóp dalej. To nie było coś takiego w oddali. To było tak, jakby widziała coś, czego nie mogliśmy zobaczyć. I byliśmy bardzo przekonani, że to prawda.

Emma: Podoba mi się też, że była trochę dlatego, że była przed snem, prawda?

Elsie: Tak.

Emma: Podoba mi się, że była rodzajem tle, że te duchy, ponieważ nie leżały. Nie chodzili spać i było przed snem! (śmiech)

Elsie: Cóż, wziąłem to tak, jakby myślała, że ​​powinni leżeć, ponieważ są martwi. Ale nie wiem. To może być wszystko. To może być wszystko. To znaczy, kto wie? To trzyletni i to historia o duchach. Ale tak, nigdy nie widzieliśmy niczego w tym domu. Nigdy nie mieliśmy wrażenia, że ​​to było nawiedzone. Ale po tym poście na Instagramie dostałem setki wiadomości informujących mnie, że dzieci mogą zobaczyć duchy o wiele bardziej dokładnie i częściej niż dorośli, co ma sens.

Emma: Tak, tak chyba. Ale czuję też, że potencjalnie nie byliby sceptyczni, ale potencjalnie pomyliliby się częściej niż dorosły, prawda? Ponieważ są dziećmi.

Elsie: Mam na myśli, tak, tak.

Emma:… wyobraźnia i po prostu, wiesz, tego rodzaju rzeczy.

Elsie: Tak, o to chodzi. W naszym czytelniku są historie duchów dzieci, które zostały przesłane lub przepraszam, nasz słuchacz przesłał historie. Ale wydaje mi się, że inna rzecz w tym jest to, że, jak wiesz, własne dziecko i zwykle, jak wiesz, jeśli pochodzi z programu telewizyjnego lub, jakbyśmy wiedzieli, że to jest taka jak nowa gra wyobraźni, którą wymyśliła. I to był pierwszy raz, a także ostatni raz. Więc nie wiem. Albo było prawdziwe. Jakby widziała coś, czego nie mogliśmy zobaczyć. Jakbyśmy czuli się, jakby myślała, że ​​coś widzi. Więc weź to za to, co chcesz. Ale to była najbliższa rzecz, jaką mam w życiu w historii ducha. A potem pojawiły się historie, które pojawiły się później. I tak, odkąd założyliśmy podcast, pomyślałem, że musimy zrobić odcinek historii duchów, abyśmy mogli opowiedzieć niektóre z tych historii. Więc dziękuję wszystkim, którzy wysłali historię. Dostaliśmy tak wielu i byli tak fajni do czytania.

Elsie: Ten pochodzi z Laury, więc miałem dwie różne sypialnie w życiu, które zostały prześladowane, i każda osoba w rodzinie mojej mamy, w tym te, które nie wierzą w duchy, widziała przynajmniej jednego ducha w ich życiu. OK, tak, jestem bardzo zazdrosny.

Emma: Chwalenie się dużo? (śmiech)

Elsie: (śmiech) Moja absolutnie ulubiona historia duchów rodziny pochodzi jednak od mojej wielkiej ciocia Marilyn. W tym czasie mieszkała samotnie i usłyszała pisk w suficie wzdłuż desek. Brzmiało to jak kroki, jakby ktoś szedł na strychu. Próbowała spacerować i wkraczać w niektóre miejsca jej podłogi, aby sprawdzić, czy może to była reakcja na miejsce, w którym wkroczyła na główne piętro. Ale dźwięki się nie pasowały i wiedziała, że ​​w jej domu musi być duch. Nie fazując jej. Nie była obca duchom i kontynuowała swoje życie. Krótko po tym, jak zaczęła wąchać dym cygarowy w tym samym czasie każdego popołudnia. Nie mogła znieść zapachu, relacjonować, a ona powiedziała duchowi, słuchaj, nie mam problemu z tobą, że tu mieszkasz, ale nie możesz codziennie palić w moim domu. Musisz albo wyjść, albo przynajmniej wyjść na zewnątrz, aby palić. I tak po prostu zapach i ślady zniknęły.

Emma: Duch był jak, zapomnij o tym. Nagrając mnie, wyjdę stąd.

Elsie: On jest, zapalnę gdzie indziej tak.

Emma: Nie chciałbym jednak zapachu dymu. Tak. To by mnie przeraziło. Byłbym jak mój dom w ogniu. Co to za zapach?

Elsie: Dym cygar jest bardzo podobny do tego, że nie pomyliłbyś go z czymś płonącym, nie sądzę, że wiedziałbyś, że to cygaro.

Emma: Po prostu wiesz, że jest cygaro. Okej, myślę, że to mniej przerażające, ale nie robię tego, jeśli ja, nie wiem, skąd pochodzi ten dymny zapach. Jak mi się nie podoba.

Elsie: Uwielbiam historię, w której rozmawiasz z duchem i wyraźnie cię zrozumieli.

Emma: Tak, prawda. Ten następny pochodzi od słuchacza o imieniu Mackenzie. Na studiach. Pracowałem w galerii sztuki w Juneau na Alasce, które jest starym miastem górniczym położonym między oceanami i górami.

Elsie: To brzmi ładnie.

Emma: Wiem, że to brzmi naprawdę ładnie. Czuję się jak wiele z tych ustawień. Jestem, och, to brzmi tak osobliwie. Chcę tam odwiedzić.

Elsie: Czuję, że słyszymy od wielu naszych międzynarodowych słuchaczy, prawda?

Emma: Tak. Która Alaska nie jest międzynarodowa, ale wciąż jest dość daleko od miejsca, w którym mieszkam.

Elsie: Tak, masz rację. To zdecydowanie w USA (śmiech).

Emma: Próbowałem cię tam uratować, ale wciąż się z siebie śmiałeś. (śmiech)

Elsie: Cóż, wydaje mi się międzynarodowa, ponieważ jest naprawdę daleko.

Emma: Cóż, i tak jest bardzo daleko. (śmiech) OK.

Elsie: Jeśli kiedykolwiek kandyduję na prezydenta, możesz użyć tego cytatu, aby wyglądać głupio. Idź po to. W porządku. Kontynuujmy.

Emma: I tak już najwyraźniej już próbowałem się za ciebie przykryć. OK, budynek, w którym mieścił się galeria sztuki, został zbudowany pod koniec lat dwudziestych i został wbudowany w wzgórze. Był obszar detaliczny na dole, do którego wszedłeś na ulicę pod budynkiem, oraz otwarty strych, w którym znajdował się obszar biurowy, w którym również miała małe drzwi, które otworzyły się na ulicę nad budynkiem. Właściciel galerii podzielił się upiornymi historiami o dziwnych zdarzeniach w galerii przez lata, w tym przypadek, w którym trzy dzieła sztuki spadły ze ściany, jeden po idealnej sekwencji.

Elsie: Och ...

Emma: Tak. To byłoby trochę przerażające.

Elsie: To absolutnie nie wypadek.

Emma: Tak, nie, to brzmi bardzo dziwnie. Ok, te dziwne zdarzenia zostały przypisane duchowi czule nazwane Hector. Za każdym razem, gdy był dziwny dźwięk w starym budynku lub lekki migotał lub zgubiliśmy coś w galerii, obwinialiśmy Hector. Ta galeria sztuki miała epicką stację pakowania prezentów i w drodze na przyjęcie urodzinowe pewnej nocy postanowiłem wpaść po godzinach, aby kupić mały prezent i owinąć go. Zabrałem ze sobą przyjaciela i rozmawialiśmy o tym, jak przerażające było tam w nocy. Kiedy owinąłem prezent, żartobliwie krzyknąłem, hej, Hector, nie przeszkadza nam. Wkrótce będziemy. Nie chwilę później usłyszeliśmy wiele rozbijających się dźwięków, jakby ktoś spadał ze schodów.

Elsie: No!

Emma: Ugh. Małe drzwi na ulicę nad strychem trzęsły się głośno w framucie drzwi, a bardzo duży wyświetlacz nocny uderzył jednocześnie na ziemię. Hector był tak, co słychać?

Elsie: Tak. He was like, hi!

Emma: Chociaż było ciemno. Z pewnością nie widzieliśmy tam żadnej osoby. Wypłynęliśmy i zamknąłem galerię z powrotem. Kiedy wróciłem następnego ranka, odłożyłem wyświetlacz nocny na ścianie i nie mogłem zrozumieć, w jaki sposób mógł po prostu spaść ze ściany. Nadal mnie to przeraża do dziś. Tak, to właśnie dostajesz za drwiny Hectora. (śmiech)

Elsie: Uwielbiam to. Myślę, że nazywanie twojego ducha jest takie wspaniałe. Uwielbiam to. Jestem taka.

Emma: Tak, byłoby źle, gdybyś się mylił. Mogą, wiesz, uznać to za denerwujące.

Elsie: Może to trochę UNIM Humania. Nie szlifowanie!

Emma: OK.

Elsie: Mam na myśli, że to jak to zrobić, prawda? Skąd znasz właściwą nazwę? Wydaje mi się, że możesz przeprowadzić swoje badania i zgadnąć, ale jak to potwierdzasz? Może mogą zrozumieć, że po prostu dasz z siebie wszystko.

Emma: Muszą napisać to na parie w oknie, w łazience czy coś takiego. Wydaje mi się, że tak się stało w filmie. (śmiech).

Elsie: Z pewnością tak. Ten jest z Arielle.

Emma: Tak, nasz przyjacielu!

Elsie: Tak! Mój mąż. Zatrzymałem się z naszymi teściami i byłem w pokoju gościnnym, zmieniając się w piżamę. Gdy się zmieniałem, umieściłem ubrania na stare krzesło i natychmiast zobaczyłem zarys Orba unoszący się nad krzesłem. Wyobraź sobie dym z świecy zaraz po wysadzeniu go, zmieszanym z zarysem osoby. Było tam przez kilka sekund, a potem odszedł w kierunku drzwi. To było takie żywe. Powiedziałem moim teściom, a oni powiedzieli, że krzesło jest z drugiej ręki, a nie z ich rodziny. To jedyny raz, kiedy widziałem lub czułem cokolwiek w ich domu. I odwiedzam tam od ponad dziesięciu lat.

Emma: Wow.

Elsie: To jest dobre.

Emma: To też dobry opis.

Elsie: Podoba mi się pomysł, że duch. Och, przepraszam. Tak, to bardzo dobry opis. Jak sobie wyobrażasz, wyglądałoby. Podoba mi się, że podoba mi się pomysł, że możesz zdobyć ducha z meblu, ponieważ uważam, że zwiększa to moje szanse jako osoba, która lubi pchli targ.

Emma: Miałem powiedzieć i wydaje mi się, że pchowe targi, podobnie jak pełne duchów, czekając na znalezienie swojego domu na zawsze. (śmiech)

Elsie: Tak, jestem…

Emma: Albo na zawsze w tym życiu. (śmiech).

Elsie: Jestem taki.

Emma: Dobra, to od słuchacza o imieniu Claire, jedno ciemne zimowe popołudnie, podczas gdy mój ojciec był w pracy, a moja matka była w domu sama mycie potraw. Moja siostra była trzymiesięcznym dzieckiem śpiącym w drugim pokoju. Gdy moja matka umyła, spojrzała przez okno na nagie drzewa i śnieg. Włosy na jej ramionach uniosły się i zadrżała. Usłyszała za sobą szelest i poczuła obecność kobiety idącej w jej stronę. W jej umyśle widziała kobietę, młodą, piękną i w sukni ślubnej. Ehhh, nie lubię ducha w sukni ślubnej.

Elsie: (śmiech)

Emma: Szelerzające ślady podeszły i z pewnością wiedziała, że ​​jeśli się odwróci, zobaczy, jak moja siostra dorośnie w sukience, którą nosiłaby w dniu ślubu. A także, jeśli się odwróci, moja siostra nie mieszkałaby na dzień ślubu. Wow. Skąd ona wiedziała?!

Elsie: Wiem! Wydaje mi się, że ta historia może pominąć kilka szczegółów, ale przyjmuję ją, jak ona po prostu wiedziała.

Emma: Tak, ok. Mam wrażenie, że to dużo do poznania. Za chwilę. W każdym razie. OK, szeleście trwało i zbliżyła się, aż poczuła oddech kobiety na nagiej szyi.

Elsie: (Sackps)

Emma: Stała zdecydowanie i powiedziała: odejdź, wyjdź. Nie będę zabrał mojej córki! Szelega zatrzymała się i usłyszała, jak postać powoli się wycofuje. Temperatura podniesiona w pomieszczeniu. Ale moja mama została nieruchoma, cicho się modliła, dopóki nie będzie już mogła poczuć obecności. Potem pobiegła do pokoju mojej siostry, gdzie znalazła ją wciąż spokojnie śpiąca. Moja siostra mieszkała do dnia ślubu, a moja mama mówi, że rozpoznała sukienkę.

Elsie: Ahhhh! (klaśny).

Emma: Jak rozpoznała sukienkę, jeśli nie odwróciła się i nie spojrzała na tę damę?

Elsie: Oko umysłu, Emma, ​​oko umysłu. W porządku. Zróbmy więc szybką przerwę, aby usłyszeć od sponsora w tym tygodniu.

Emma: Dzisiejszy podcast jest sponsorowany przez Hunter Fan Company. Zawsze jesteśmy pod wrażeniem ich oświetlenia i projektów fanów. Jeśli nie widziałeś ich na naszym blogu, koniecznie je sprawdź. Skorzystaj z funkcji wyszukiwania i sprawdź salon domowy wakacyjnego lub zielonej i białej sypialni głównej, aby zobaczyć je w akcji. Uwielbiamy to, że fani i oprawy oświetleniowe są zaprojektowane do współpracy, dzięki czemu tworzą spójny charakter w twoim domu. Istnieje pięć kolekcji i dwadzieścia pięć kombinacji wykończeń, więc możesz znaleźć coś, co zadziała w Twojej przestrzeni. Fani i światła sufitowe Huntera są dostępne na Hunterfan.com, a także w domach i sprzedawcach internetowych w całym kraju. Przez ograniczony czas możesz użyć kodu ABM20 przez 20 procent zniżki na zakup wentylatora lub oświetlenie na Hunterfan.com. Możesz odwiedzić hunterfan.com/abeautifulmess, aby zobaczyć niektóre z naszych ulubionych wyborów. I to jest hunterfan.com/abeautifulmess, a kodem jest ABM20.

To od słuchacza o imieniu Jessica, moja babcia Grace dorastała na farmie w Indianie z kilkoma rodzeństwem. Jej starszy brat był seniorem w szkole średniej, kiedy była studentką drugiego roku. Poważnie zachorował i był przykuty do łóżka. Aw. Moja babcia była na zewnątrz ogrodnictwa i pilnuje go, gdy ich rodzice nie byli. Podniosła wzrok i zobaczyła, jak jej brat stoi w drzwiach domu. Uśmiechnął się, podniósł rękę i powitanie, a potem wrócił do domu. Była zaskoczona, ponieważ wiedziała, że ​​jest bardzo chory. Leżąc w łóżku na górze. Zebrali swoje rzeczy i weszła do środka, aby sprawdzić, czy czegoś potrzebuje. Poszła na górę i zobaczyła go z powrotem w łóżku. Nie poruszał się. Była sama. Więc włóż lustro przed ustami, aby sprawdzić, czy oddycha, i zdał sobie sprawę, że zmarł. Myśli, że widziała jego ducha, a on pożegnał się.

Elsie: Och, to smutne i piękne.

Emma: Tak, był taki młody, tylko senior w szkole średniej. To smutne. Fajnie, że musi się pożegnać.

Elsie: To miłe.

Emma: Ale to smutne. Za młody. To od słuchacza o imieniu Imogen, który uwielbiam to imię! W latach 80. mój dziadek był właścicielem dużego domu w Derbyshire, którą moja mama będzie od czasu do czasu zostać. Podczas jednej wizyty obudziła się w środku nocy na zapach perfum róży. Ale zapach poruszał się w górę i w dół pokoju. Gdy się obudziła, naprawdę wystraszyła się i skończyła w obok pokoju mojego wuja i nalegała, aby spała w jego pokoju przez resztę nocy.

Elsie: Aw.

Emma: Tak, to. Tak. Następnego ranka moja mama powiedziała dziadkowi, co się stało, a on powiedział jej, że w epoce wiktoriańskiej kobieta upadła po schodach w piwnicy i zmarła w domu. Znów moja mama była całkowicie przerażona i odmówiła snu w tym pokoju.

Elsie: Lubię perfumy róży w górę i w dół pokoju.

Emma: Tak, to wydaje się bardzo poetyckie i upiorne.

Elsie: Tak.

Emma: Chyba też romantyczna.

Elsie: Myślę, że byłoby to o wiele bardziej przerażające, gdybyś mógł wąchać zapachu, o którym wiedziałeś, że nie powinien tam być lub jeśli możesz powiedzieć, że to było jak przyjście i odejście, jakby się poruszało…

Emma: Jakby to było na osobę, prawda.

Elsie: W porządku, ta kolejna historia duchów pochodzi od Katie. Cześć, mam kilka, ale to jest dla mnie najdziwniejsze. Mieszkałem w tym niesamowitym dużym starym domu w Nowym Orleanie. Uhoh (śmiech) i został zbudowany pod koniec siedemnastu setek. Jeśli wszyscy nie wiecie, Nowy Orlean ma najlepsze historie o duchach, jakie kiedykolwiek słyszałem od USA. Wszystkie dobre.

Emma: Ghost Central.

Elsie: Tak, zdecydowanie Ghost Central. A mój chłopak i ja spaliśmy. Jest najlżejszym śpiącym na planecie i mogłem spać dosłownie wszystko. W nocy obudził mnie najgłośniejszy dźwięk, który brzmiał jak ciężarówka lodów w naszej sypialni, co jest tak przerażające, ponieważ brzmi to naprawdę głośno.

Emma: Tak, to dziwne, a lodowe ciężarówki są tak, jak wiesz, trochę wesoły, co jest trochę przerażające.

Elsie: Tak, to bardzo specyficzne i bardzo przerażające. Spojrzałem na niego, a on się nie obudził, co było naprawdę dziwne. Uświadomiłem sobie, że pochodzi z szafy do przechowywania w korytarzu. Więc otwieram drzwi. Widziałem pudełko, które moja mama wysłała mi ze starymi z dzieciństwem pamiątkami. Hałas wyjechał z wnętrza pudełka. Otworzyłem go i zdałem sobie sprawę, że to karuzela, którą dała mi moja babcia, gdy miałem osiem lat. I prawdopodobnie ostatnim razem, gdy grałem z tym, kiedy miałem dziesięć lat. Miałem trzydzieści lat, kiedy to się stało, wziąłem karuzelę i pobiegłem na drugą stronę domu do salonu i wyjąłem baterię. Grał jeszcze przez co najmniej pięć minut. Położyłem poduszkę i usiadłem na niej, aby go nie obudzić. Potem zacząłem pytać, kto grał, aby przestał. W końcu to zrobiło po tym, jak zacząłem krzyczeć tak głośno w ducha, żeby się zatrzymał. Przyszedłem dowiedzieć się, że kiedy w latach 80. umieścili w puli nieporządkowanej, że ją kopali i znaleźli dwa nieznane ciała, które prawdopodobnie były z lat 50. XX wieku, ten dom był w tej samej rodzinie od pokoleń i sprzedał się po tym, jak dwie siostry spinsterów mieszkały tam i zmarły w latach 70.

Emma: Ciekawe. Podoba mi się to, że była tak oddana, że ​​nie budziła swojego partnera.

Elsie: Wiem!

Emma: Dopóki nie była w porządku, muszę po prostu krzyczeć na ducha, aby zatrzymać ten hałas. Zastanawiam się, czy jej krzyki go obudziło.

Elsie: Mam na myśli, że w pewnym momencie nie ma to już znaczenia.

Emma: Tak. To tak, jakbyś był, to jest po prostu szalony i potrzebuję tego, aby się zatrzymać, więc. To od słuchacza Vicky, mój mąż Dave próbował znaleźć dom, w którym można mieszkać na uniwersytecie. Studiował w Dublinie i prawie niemożliwe było znalezienie niedrogiego miejsca do wynajęcia. Podczas poszukiwań natknął się na pokój na LET i złożył wizytę. Dziewczyna odpowiedziała na drzwi i wszedł Dave. Szybko zabrała go korytarzem, szybko wskazała na salon, a Dave spojrzał. To wtedy zauważył, że coś było wyłączone. Wszystkie meble były skierowane na ścianę: krzesła, sofa, nawet zdjęcia ramy na ścianie zostały zawieszone z obrazem, abyś mógł zobaczyć tylko tył ramy. To dziwne.

Elsie: Mmkay…

Emma: Dziewczyna poszła po schodach. Zatrzymała się w połowie drogi i odwróciła się, by porozmawiać z Dave'em. Pamiętaj, że mój mąż jest sceptykiem duchem. OK, to ważny szczegół. Ale jego opowiedzeniem jest to, że wydawało się, że cała energia była wyczerpana z jego ciała, gdy do niego rozmawiała. Woah.

Elsie: (Sack)

Emma: Czuł się, jakby jego krew stała się zimna. Powiedział, że to prawie tak, jakby jej twarz się zmieniła. Wyglądała tak inaczej niż dziewczyna, która odpowiedziała na drzwi, a jej oczy były prawie hipnotyczne i nie mógł odwrócić wzroku.

Elsie: Tak. Oh, my gosh.

Emma: To dziwne. Nie pamięta niczego, co mu powiedziała, ale z każdej chwili czuła się coraz gorzej. Mówi poczucie strachu, zagłady i niepokoju. Kontynuowali schody, a ona otworzyła drzwi do pokoju do wynajęcia. Pokój był niczym niezwykłym ani dziwnym, ale był pełen rzeczy, takich jak ktoś, książki na stoliku nocnym, a nawet gitara w kącie. Kiedy Dave zapytał, że jest to miejsce w użyciu, dziewczyna powiedziała mu, że tak było. Ale tygodnie temu poprzedni najemca wyjechał w środku nocy i nigdy nie wrócił! Nie wziął żadnych rzeczy, które Dave mógł zobaczyć, co oczywiście nie jest dobrym znakiem. Dave był oczywiście dość przerażony. Zeszli na dół i do kuchni, gdzie mężczyzna stał przed ogromnym garnkiem do gotowania, pary napełniając pokój i śmiejąc się niemal histerycznie. Dziewczyna zabrała Dave'a na zewnątrz w tylnym ogrodzie, mówiąc, że może wyjść w ten sposób. Wyszli za tylnymi drzwiami i Dave zdał sobie sprawę, że nie ma tylnej bramy. Wydawało się, że jest całkowicie zamknięty. Powiedział w tym momencie, że poczucie jego pochłaniania było tak okropne strachu i paniki oraz niemal ciężkie, represyjne uczucie, że odwrócił się i przebiegł obok dziewczyny korytarzem i wyjechaniem frontowymi drzwiami. Uważa, że ​​pobiegł na milę, zanim się zatrzymał. Mówi mi teraz, że nie ma pojęcia, co się dzieje w tym domu ani dlaczego czuł się tak źle. Ale utrzymujące się uczucie pozostało przez dwa dni. Tak, a on nigdy więcej nie opowie o historii.

Elsie: (Sack)

Emma: Zastanawiam się, co się stało z poprzednim najemcą? Tak, ja też. Podoba mi się, czy naprawdę uciekli i zostawili swoje rzeczy? Może dlatego, że tak się przerażali, czy zostali zamordowani?

Elsie: Tutaj jest tyle. Więc przede wszystkim. Tak. Dlaczego wyjechali w środku nocy i dlaczego próbowałeś wynająć ich pokój z wszystkimi ich rzeczami.

Emma: Tak.

Elsie: A więc dlaczego próbowała zabrać go na podwórko? Na przykład prawie czytamy jak historia kogoś podczas podróży narkotykowej bardziej niż prawdziwa historia.

Emma: Tak myślałem. A osoba w kuchni śmieją się histerycznie. Mówię, że może to być ktoś może trochę wysoko lub coś, ponieważ to wiesz, także dziwny sposób na zachowanie, jeśli jesteś, och, prowadzimy wycieczkę komuś, kto mógłby wynająć pokój. Wiesz, myślę, że byłbyś w pewnym sensie na swoje najlepsze zachowanie. Wiesz, że.

Elsie: Rozumiem, dlaczego Dave nigdy więcej nie chce o tym rozmawiać. To jest po prostu okropne.

Emma: Tak.

Elsie: Jak czas porusza się dziwnie w domu czy coś, co? Ten pochodzi z Shirley, zdarzały się zwykłe rzeczy, światła, które nie działa poprawnie. Zimna woda staje się gorąca, pies szczeka na pozornie nic. Sypialnia zapasowa była wyjątkowo zimna i nad drzwiami, ktoś pomalowany w czerwonej farbie „Uważaj”, możesz to zrobić lekko.

Emma: Woah.

Elsie: Tak. Under another coat of paint. Ahh. That’s not cool. I like how she said the usual things were happening. This is a fellow horror movie fan, I believe. And out of this room is wTutaj my much younger sister in laws, who were aged five and seven, saw an old lady standing at the window in the front yard waving goodbye at them. They still remember it today. Someone or something had written the word ‘leave’ in the wooden front door. Well, we had another visitor at night, a dog who would come to us with what looked like little bloodstains on his fur. Yeah, it’s like actually really scary. One night I invited my best friend over so she could tell me her thoughts on the house. And that night for fun, we dyed my hair bright red. My favorite movie at the time was psycho, OK, I can tell. And so we had a laugh at all the little red splats in the shower daring ghosts out loud to put splats tTutaj in the morning if she was indeed real. So we washed clean the shower and my husband used the clean shower the next morning for work. Then my friend and I awoke and lo and behold they were back. Red blood splats. Ugh.

Emma: W pewnym sensie drwili z ducha.

Elsie: Byli, były w porządku. Och, to jest przerażające, ponieważ nie piszesz „strzeż się” i „wyjdź” w czyjeś domu.

Emma: Nie.

Elsie: To nie jest fajne. Spontanicznie postanowiłem przeprowadzić się do Nashville z San Francisco latem dwudziestu piętnastu. O rany, to jest niedawno. Musiałem szybko znaleźć miejsce. To rok, w którym przeprowadziłem się do Nashville. Mój przyjaciel połączył mnie z miejscem piętnastu minut na wschód od centrum Nashville. Więc byliśmy prawie sąsiadami. Nieruchomość była na dwunastu akrach. Był to piękny kamienny dom zbudowany w latach dziewiętnastu dwudziestki. Wypożyczona przeze mnie przestrzeń była mniejszym budynkiem, który kiedyś był nieobowiązkowymi kwaterami służącymi. To zawsze jest. Kiedy… Wiem, że to bardzo południowa rzecz. Kiedy dom był pola uprawne ponad sto lat temu, właściciel głównego domu był w hospicjum, kiedy się przeprowadziliśmy, a on wkrótce zmarł, a jego dzieci zarządzały nieruchomością. Obok naszego domu znajdowała się ogromna biała stodoła z czerwonym dachem wypełnionym wszelkiego rodzaju śmieciami. Więc oczywiście zrobiliśmy trochę eksploracji. Znaleźliśmy brudne pudełko czapek ciężarówek z lat siedemdziesiątych, prawie wszystkie amerykańskie linie lotnicze. W końcu dowiedzieliśmy się, że właściciel nieruchomości, który zmarł, był pilotem. Wybraliśmy kapelusze, które lubiliśmy, umyliśmy je i kołysaliśmy w lokalnej uliczce. Myślę, że trochę niegrzeczne (śmiech). Nie myślisz?

Emma: To trochę, to trochę kradzież, ale to jest w porządku. Mam na myśli, że nie byli w użyciu, więc nie wiem, zostali.

Elsie: Grey Area, Bretania! W ciągu pierwszych kilku tygodni mój półprzezroczysty chłopak zawsze komentował energię nieruchomości. Powiedział, że czuje duch zajmujący kwaterę sługi. Powiedział, że nie uważa, że ​​to negatywna energia, więc nie zrobiłem jej zbyt wiele. Rozmawiałem z moim przyjacielem, który dał mi miejsce, a ona powiedziała, że ​​w domu była niania mieszkająca w domu, w którym wynajmowaliśmy wiele księżyców. Pomogła właścicielowi opiekować się jego dziećmi i własnością i faktycznie zmarła w domu. Około trzech miesięcy tam mieszkać,

Emma: eww…

Elsie: Wiem! The family decided to have an estate sale. They brought in one of those huge construction dumpsters and started cleaning out the main house. My boyfriend and I lived about sixty feet back from the house wTutaj the dumpster was. One night we were having a bonfire talking about what they might decide to do with the property and wondering if we needed to find a new living situation. He was wearing one of the American Airlines trucker hats we found in the barn. I heard some rustling coming from the dumpster and immediately assumed it was an animal. I think fair assumption.

Emma: Tak, Racoon

Elsie: MMHMM. Jednym z końca śmietnika była rampa, która spadła. Oboje zaczęliśmy zwracać większą uwagę na hałas. I znikąd z śmietnika pojawiła się półprzezroczysta, jedwabista postać. To była kobieta nosząca sukienkę. Dosłownie wydawała się wysunąć z śmietnika, a potem nagle zniknęła. O dziwo, tak zawsze wyobrażałem sobie, że duch będzie wyglądał, że mój chłopak zwrócił się do mnie i powiedział: widziałeś to? Powiedz mi, że to widziałeś? I powiedziałem: tak, widziałem to. Oboje byliśmy tak oszołomieni i przerażani. Włosy na naszych szyjach, natychmiast wysiadł z siedzenia, wszedł do domu i zebrał wszystkie czapki ciężarówek, które wzięliśmy ze stodoły, w tym tę, którą miał na sobie. Następnie zabrał ich do śmietnika i usiadł na krawędzi. Był przekonany, że niania, która kiedyś tam mieszkała, była zdenerwowana, widząc, jak wyrzucali rzeczy poprzednich właścicieli. I nie chciał jej bardziej denerwować, biorąc rzeczy. Bardzo troskliwe, odkupiające.

Emma: Odkupienie.

Elsie: I chociaż nigdy nie wierzyłem, nie sądzę, że się mylił. Siedzieliśmy i obserwowaliśmy śmietnik przez całą noc, co ja też, nie opuściłbym tego śmietnika. Chcę tylko zobaczyć, zwłaszcza jeśli nie było to przerażające i, wiesz.

Emma: MM Hmm.

Elsie: Wydaje mi się, że to mniej przerażające, jeśli widzisz to na zewnątrz, a ty, nie jest to uwięzione w pokoju, wiesz, co mam na myśli?

Emma: Tak, powiedziałbym, że to lepiej, ale wciąż czuję się jak noc. Jest to jednak po prostu straszne, ponieważ czujesz, że nie widzisz zbyt dobrze lub tak się czuję. Nocne przerażające. Duch w ciągu dnia, nie tak przerażający.

Elsie: Około godziny później zobaczyliśmy pierwszego ducha, wróciła jeszcze raz. Widzieliśmy tę samą półprzezroczystą postać, która przesuwa się po rampie, a potem usłyszeliśmy szelest w śmietniku. Rodzina wkrótce skończyła sprzątać dom i nigdy więcej jej nie widzieliśmy. Ale wciąż o tym rozmawiamy do dziś. Od tego czasu piękny dom na nieruchomości został sprzedany, a także trzy nieruchomości obok niego. Dzisiaj gigantyczne domy ułożone na sobie siedzą na lądzie, tak jak to wszystko jest Nashville, to te wysokie, chude domy. I właśnie dlatego chciałem to przeczytać, ponieważ każdy, kto mieszka w wysokiej, chudy, będzie się teraz bać na zawsze. (śmiech) I mówi, że mam nadzieję, że kobieta teraz spokojnie odpoczywa i nie prześladuje gówna z grupy rodzin podmiejskich.

Emma: Tak, można mieć nadzieję.

Elsie: Dziękuję, Bretania. Piękna historia. Dla przypomnienia, Emma, ​​chcę tylko powiedzieć, czy czujesz, że wierzysz w duchy trochę bardziej, kiedy czytamy wszystkie te historie?

Emma: Tak. Or same amount.

Elsie: (śmiech) So basically, no.

Emma: Cóż, nie wiem. Powiedziałbym może? Jednak to powiedziałem na początku.

Elsie: Tak.

Emma: Nie wiem. Myślę, że to tylko musisz je zobaczyć.

Elsie: A co z duchami Nowej?

Emma: Cóż, wierzę w Nova, ale ma też wyimaginowaną przyjaciółkę o imieniu księżniczka Taco, wiesz? Więc nie wiem. To znaczy, nie wiem. Może!

Elsie: Dziękuję bardzo za wysłuchanie. Powiedz swoim znajomym, którzy kochają podcasty, aby spróbować. Po prostu osiągamy roczny znak i cieszymy się, że możemy się rozwijać i nadal wkładamy więcej czasu i energii. Najlepszym sposobem na rozwój jest znalezienie ludzi, którzy już kochają podcasty, ale jeszcze o nas nie słyszeli. Więc przekaż to znajomym lub rodzinie. Każdy, kogo znasz, który kocha podcasty. Dzięki.

Emma: Dziękuję.

Przeczytaj więcej