Historia chrześcijańskiej doktryny o rozwodzie

Kościoły chrześcijańskie mają różne poglądy na temat rozwodu.

Historia chrześcijańskiej doktryny o rozwodzie jest dość interesująca. Czy ci się to podoba, czy nie, rozwód jest rzeczywistością w dzisiejszym społeczeństwie. Ludzie chrześcijańskich wyznań religijnych rozwodzą się, podobnie jak ci, którzy nie wyznają wiary religijnej.

Historia chrześcijańskiej doktryny o rozwodzie

W Ewangelii Mateusza 19:1-10 Jezus przyznał, że Mojżesz powiedział, że mężczyzna może rozwieść się ze swoją żoną. Następnie powiedział, że ta polityka została przyjęta z powodu twardości waszych serc. Z tego fragmentu pochodzi znane zdanie z chrześcijańskiego wesela, co Bóg złączył, niech człowiek nie rozdziela.

• Sprawiedliwa dystrybucja rozwodowa
• Czekam na rozwodnika
• Porady dla samotnych rozwiedzionych matek

Pierwsi chrześcijanie a rozwód

We wczesnych dniach kościoła chrześcijańskiego dopuszczano rozwód z powodu cudzołóstwa. Jednak tylko niewinna strona mogła wszcząć postępowanie rozwodowe. Nawet po udzieleniu rozwodu obojgu partnerom nakazano pozostać w celibacie, dopóki żył ich były małżonek.

Zgodnie z historią chrześcijańskiej doktryny o rozwodzie, nawet jeśli rozwód był opcją w ówczesnym prawie cywilnym, nadal był zabroniony przez prawo kanoniczne.

Kościół rzymskokatolicki i rozwód

Kościół rzymskokatolicki na przestrzeni wieków nie zmienił poglądu na małżeństwo. Małżeństwo jest sakramentem i nawet jeśli dana osoba się rozwodzi, nadal uważa się ją za małżeństwo przez Kościół. Rozwiedziony katolik nie może ponownie zawrzeć związku małżeńskiego, dopóki jego współmałżonek żyje.

Unieważnienie małżeństwa

Katolik może ubiegać się o unieważnienie małżeństwa. Gdy małżeństwo zostaje unieważnione, uważa się, że od początku nie było ono ważne. Małżeństwo można unieważnić, jeżeli:

• Każda ze stron nie zrozumiała ślubów lub została zmuszona do zawarcia małżeństwa
• Każda ze stron kłamała podczas składania przysięgi małżeńskiej
• Małżeństwo nie zostało skonsumowane

Jeśli małżeństwo zostanie unieważnione, mogą oni zawrzeć związek małżeński w Kościele.

Kościół anglikański i rozwód

Kościół anglikański, znany również jako Kościół Anglii, został założony przez Henryka VIII. Henryk był katolikiem, który chciał rozwieść się ze swoją pierwszą żoną, Katarzyną Aragońską, ponieważ nie mogła ona urodzić męskiego potomka. Próbował uzyskać specjalną dyspensę, aby mógł rozwieść się z Catherine i poślubić Annę Boleyn.

Dyspensa nie została przyznana i Henryk zażądał, aby arcybiskup Canterbury udzielił mu rozwodu, którego tak rozpaczliwie pragnął. Arcybiskup udzielił królowi rozwodu i poślubił Annę Boleyn. Anna urodziła córkę, która w odpowiednim czasie została królową Elżbietą I. Henryk został Najwyższym Głową Kościoła na mocy prawa uchwalonego w 1534 roku.

Małżeństwo Henry'ego z Anne Boleyn nie przetrwało; Annę Boleyn uznano za winną zdrady stanu i stracono 19 maja 1536 r. Czwarte małżeństwo Henryka z Anną z Kleve zostało unieważnione kilka miesięcy po ślubie. Anne otrzymywała roczny dochód od Henryka i przez całe życie korzystała z wielu królewskich domów.

W przypadku kościołów anglikańskich stosunek do rozwodów nie jest już tak okrojony i wysuszony. Osoby rozwiedzione mogą ponownie zawrzeć związek małżeński w Kościele za zgodą miejscowego biskupa. Kościół rozumie, że pomimo wysiłków par, aby utrzymać małżeństwo razem, małżeństwa się rozpadają. Starając się oferować wsparcie i pomoc członkom zgromadzenia w separacji i rozwiedzionym, wiele parafii oferuje grupy wsparcia tym, którzy niedawno się rozwiedli.

Interesująca jest historia chrześcijańskiej doktryny o rozwodzie. Oficjalna polityka kościoła popiera pogląd, że małżeństwo powinno być na całe życie. Niektóre denominacje próbowały uporać się z faktem, że rozwód nie jest rzadkością w czasach współczesnych, podczas gdy rzymskokatolicki pogląd na rozwód pozostał niezmienny przez wieki.