Od ostatniego lata, kiedy adoptowaliśmy Marigold, zostaliśmy zapytani (dość blisko codziennego), czy nasza rodzina jest kompletna, czy też planujemy adoptować więcej dzieci. Od tego czasu od tego czasu udzielam wszystkich trzech odpowiedzi w zależności od mojego umysłu tego dnia: zdecydowanie skończyliśmy, możemy przyjąć więcej w przyszłości i nie mamy pojęcia. Wszystkie te odpowiedzi są dla mnie wierne w różnych momentach, przy czym najbardziej konsekwentny jest to, że nie mamy pojęcia.
Muszę przyznać, że jestem zaskoczony, jak się czuję! Jestem z natury planistą i luźnymi końcami w moich planach niepokoi mnie.
Kilka lat temu jeden z moich przyjaciół blogerów powiedział, że wiedzieli, czy ich rodzina jest zakończona, po tym, jak każde dziecko rozejrzali stół i po prostu wiedzieli, czy nikogo zaginęło. Podobał mi się ten pomysł i byłem tak podekscytowany, że mogłem go wypróbować po tym, jak byliśmy w domu i osiedliliśmy się z naszym drugim dzieckiem.
Ale zaskoczenie, zaskoczenie… to po prostu nie działało dla mnie. W ogóle.
Miałem kilka chwil, w których z pasją powiedziałem Jeremy'emu, że wiem, że adoptujemy przynajmniej dwoje jeszcze dwóch dzieci (na które po prostu się ze mnie śmieje!). Miałem też mnóstwo dni, że czuję się odwrotnie. Dwa to dobra liczba! Uwielbiam mieć dwoje dzieci. A kiedy jestem bardzo szczery wobec siebie, największym powodem, dla którego lubię myśleć, że możemy mieć więcej dzieci, jest to, że tak bardzo uwielbiałem proces adopcji i trudno mi sobie wyobrazić, że nigdy więcej go nie przechodzę. Myślę, że wiele osób czuje się w ten sposób, gdy zdają sobie sprawę, że mogą być całkowicie gotowi mieć dzieci - jak wow, to przeszło naprawdę szybko… Nie miałbym nic przeciwko temu, że to wszystko jeszcze raz!
Nasz pracownik socjalny udzielił nam solidnej rady, która naprawdę nie jest czas na podjęcie decyzji. Postanowiliśmy więc odwiedzić go za kilka lat, może kiedy Marigold jest gotowy na przedszkole.
Planista we mnie na początku nie podobał się to, ale po kilku miesiącach wpuszczenia się, czuję się naprawdę dobrze. Teraz zdaję sobie sprawę, że trzy lata to krótki czas, ale jest to również ogromna różnica, mając dzieci 2 i 4 w porównaniu z 5 i 7. Świat różnicy!
Jeśli przez to przeszedłeś, chciałbym usłyszeć twoje myśli. A jeśli przechodzisz przez to, nie jesteś sam!
Okrzyki nie wiedząc. Czasami najlepszym lekiem jest po prostu przyjęcie fazy życia, w którym jesteś i nie próbować zobaczyć, co będzie dalej. Właśnie to będę próbował zrobić!
*Kids PJS tutaj.
Wybór Redakcji
Jak uprawiać kiwi
Patio Emmy's Condyard Refresh
Zamówienie usługi na ceremonię ślubną
Echinacea „Sunset”