STYL LATYNOSKI

Latynosi to ludzie pochodzenia latynoamerykańskiego w Stanach Zjednoczonych. Latino to termin, który obejmuje różnice kulturowe między osobami hiszpańskojęzycznymi i osobami o rdzennych i/lub afroamerykańskich korzeniach z pochodzeniem z Ameryki Łacińskiej i Karaibów. Tak więc styl Latino lub Latina jest zbiorową frazą, która wyraża styl grupowy dla diaspory ludzi.

W najszerszym znaczeniu styl latynoski to współczesny sposób ubierania się Latynosów, którzy zwracają szczególną uwagę na styl osobisty, modowy lub etniczny, który odróżnia ich od innych grup etnicznych w Stanach Zjednoczonych. Trudno jest konkretnie scharakteryzować styl latynoski, ponieważ Latynosi jako grupa nie są jednorodni. Jednak Latynosi wykazują duże zainteresowanie modą, są świadomi marki i lojalni oraz przeznaczają większy procent dochodu gospodarstwa domowego na zakupy odzieży niż inne grupy etniczne.

Latynoskie gwiazdy i czasopisma

Rosnąca populacja latynoska i rosnąca liczba celebrytów latynoskich rozpala zainteresowanie kulturami latynoskimi. Selenie, piosenkarce Tejany, przypisuje się wzbudzenie powszechnego zainteresowania rynkiem latynoskim w latach 90. XX wieku. Na początku 2000 roku aktorka i piosenkarka Jennifer Lopez (J.Lo) wywarła wpływ na modę swoją linią ubrań i osobistym stylem. Współczesne celebrytki latynoskie odzwierciedlają silny osobisty styl i orientację na modę, ale minimalizują styl etniczny w porównaniu ze stereotypowymi latynoskimi aktorkami z przeszłości, takimi jak Carmen Miranda.

Powiązane artykuły

Meksykański wystrój wnętrz: 8 definiujących porad i wskazówek
Meksykańskie kolory wzornictwa
Tradycyjne i autentyczne stroje meksykańskie

Latynoskie gwiazdy, w tym Jimmy Smits, Antonio Banderas, Ricky Martin i Oscar de la Hoya, emanują przystojną męskością. Aktorzy latynoscy są często przedstawiani jako stereotyp latynoskiego kochanka lub postać władzy. Latynosi w swoim wyglądzie odzwierciedlają mniej ryzyka niż Latynosi, ale z pewnością widoczne jest silne poczucie osobistego stylu i duże zainteresowanie modą.

Styl latynoski jest często przedstawiany jako seksowny, modny i miejski we współczesnych magazynach, takich jak łacina i latynoski miejski , przedstawiając długowłose modelki noszące modne ubrania odsłaniające ciało i podkreślające makijaż. Inne czasopisma, takie jak Styl latynoski , przedstawiają Latynosów jako wykształconych profesjonalistów, którzy są zorientowani na rodzinę i świadomy stylu. Wyraźnie widać dbałość o wygląd ze strony businesswoman przedstawionych w Styl latynoski która obejmuje wypolerowane włosy, makijaż i style ubioru.

Moda

Styl latynoski i moda z głównego nurtu zostały również ukształtowane przez nie-celebrytów, takich jak Latynosi z klasy robotniczej. Na przykład w latach 80. chola , członkinie gangu, zaczęły nosić wyraźną ciemną konturówkę do ust i jaśniejszą szminkę, która stała się popularną modą w głównym nurcie.

Nowym zjawiskiem jest rozwój stron internetowych i linii produktów poświęconych stylowi Latino. Patria, dom mody w Nowym Jorku, oferuje modę fusion inspirowaną latynoskimi doświadczeniami. Havanera Co. to marka inspirowana latynoską firmy Perry Ellis International. Zalia Cosmetics promuje makijaż dla Latynosów, a witryny internetowe sprzedają towary inspirowane latynoską. Coraz częściej latynoska młodzież działa jako wyznawcy trendów w modzie, sportowa markowa odzież i napędza modę. W rzeczywistości ta dwukulturowa ludność latynoska staje się znana jako pokolenie J.Lo. Co więcej, instytucje podkreślają wkład mody latynoskiej w większe społeczeństwo Stanów Zjednoczonych.

Quinceañera

Szczególne przejawy stroju latynoskiego to strój na specjalne okazje, kostium do występu, wyjątkowy strój dzienny i strój grupowy. ZA quinceañera to uroczystość dla piętnastoletnich dziewcząt jako inicjacja w dorosłość. Wywodzący się z kultur prekolumbijskich, quinceañeras rozprzestrzeniły się na wiele kultur i religii latynoskich. Uroczystość często obejmuje mszę świętą, po której następuje przyjęcie. quinceañera nosi kunsztowną suknię balową sięgającą do podłogi w kolorze białym, kremowym lub pastelowym. Zestaw może zawierać pociąg, nakrycie głowy, rękawiczki, buty na wysokim obcasie oraz wyszukane włosy i makijaż. Celebransowi towarzyszy podobnie ubrany dwór damski oraz słudzy płci męskiej w smokingach.

mariachi

Innym znanym strojem jest strój mariachi, mundur muzyków wykonujących specyficzny rodzaj meksykańskiej muzyki ludowej. Współczesny zespół został zapożyczony z eleganckich garniturów noszonych przez charros (meksykańscy jeźdźcy) i dżentelmeni, którzy obejmują obcisłą krótką kurtkę, obcisłe spodnie, koszulę, pasek z dużą, ozdobną sprzączką, szeroką muszkę, buty i sombrero. Sombrero, marynarka i spodnie są elegancko wyszywane i mogą zawierać rozbudowane srebrne zdobienia.

Guayabera

Guayabera to styl męskich koszul, który sygnalizuje dziedzictwo Ameryki Łacińskiej i jest noszony przez mężczyzn w każdym wieku. Pochodząca z Kuby koszula guayabera jest kwintesencją koszul noszonych w gorącym klimacie. Wykonany z lekkich tkanin, jest zwykle biały, kremowy lub pastelowy i jest noszony bez zakładania. Guayabera wyróżnia się pionowymi rzędami zakładek lub haftów z przodu i z tyłu, czterema symetrycznymi kieszeniami, prostym obszyciem i bocznymi rozcięciami.

Styl Pachuco

W XX wieku wśród latynoskiej młodzieży pojawił się styl grupowy. Pachucos z lat czterdziestych pojawiły się w dzielnicach Los Angeles i na południowym zachodzie. Pachucos rozpoznawano po charakterystycznym stroju, manierach i języku. Strój dla mężczyzn był przyjętym garniturem typu zoo, składającym się z workowatych, plisowanych spodni z nogawkami i mankietami, wydłużonych, watowanych kurtek na ramionach, długich łańcuszków do zegarków, czapek i butów na grubej podeszwie. Włosy były noszone długie i zaczesane do tyłu w stylu kaczego ogona. Kobiety, pachuca, nosiły obcisłe, krótkie spódniczki, przezroczyste bluzki, długie włosy i mocny makijaż. Zamieszki Zoot Suit Riots z 1943 roku miały miejsce w Los Angeles i były wynikiem uprzedzeń wobec Latynosów; nie było żadnej prawdziwej prowokacji.

Pachuco są uważani za prekursorów niskich jeźdźców i cholo którzy pojawili się w drugiej połowie XX wieku z własnymi odrębnymi stylami ubierania się. Nisko jeźdźcy to głównie członkowie klubów samochodowych Chicano, których pojazdy zostały mocno zindywidualizowane i jeżdżą nisko nad ziemią. W rodzinie może istnieć wiele pokoleń osób jeżdżących na niskim poziomie. Kultura low-rider, samochody i osoby są przedstawione w Lowrider magazyn, który po raz pierwszy ukazał się w 1977 roku.

Dziewczyna, Inc.

Firma odzieżowa Chica, Inc., założona przez Helen Martinez, Latynoskę i absolwentkę Uniwersytetu Południowej Kalifornii (http://www.chica1.com), jest skierowana do Latynosów w wieku od dwunastu do czterdziestu lat. Konsumenci Chica charakteryzują się dumą etniczną, pewnością siebie i znajomością języka hiszpańskiego. Firma reklamuje swoje T-shirty jako mające nastawienie. Obecnie odzież Chica jest sprzedawana w dużych domach towarowych, takich jak Macy's i Mervyn's.

Styl Cholo

Cholos to młodzież miejska, która może być członkami gangów, klubów samochodowych lub po prostu pod wpływem cholo styl życia. Członkowie gangu nazywani są gangsterami. Identyfikują ich niepowtarzalny styl ubierania się, mowy i gestów. Mimo że cholo styl różni się w zależności od grupy, w komplecie są spodnie khaki, białe T-shirty, koszule z długim rękawem w kratę i bandany. Choli tak jak to zwykle członkowie gangu, którzy noszą spodnie khaki, T-shirty lub podkoszulki, koszule w kratę z długimi rękawami, płaskie czarne buty, obszerny makijaż i długie włosy. Makijaż zawiera ciężki eyeliner i brązową szminkę. Obie cholo i chola może sygnalizować członkostwo w gangu poprzez tatuaże i używanie unikalnych gestów rąk charakterystycznych dla grupy.

Zobacz też moda latynoamerykańska ; Kombinezon zoota .

Bibliografia

Łaciński wygląd

Castro, Rafaela G. Chicano Folklore: Przewodnik po baśniach, tradycjach, rytuałach i praktykach religijnych meksykańskich Amerykanów . Oxford: Oxford University Press, 2001. Doskonałe źródło do zrozumienia terminów latynoskich, z obszerną bibliografią.

Harris, Mary G., wyd. Cholas: Latynoskie dziewczyny i gangi . New York: AMS Press, 1987. Ilustruje znaczenie wyglądu w gangach.

Plascencia, Luis FB Niska jazda na południowym zachodzie: symbole kulturowe w meksykańskiej społeczności. W Historia, kultura i społeczeństwo: studia chicano w latach 80. . Pod redakcją Mario T. Garcii et al. Ypsilanti, Michigan: Bilingual Press, 1983. Naukowe rozumienie zawłaszczania symboli i terminów w celu promowania działalności low-rider. Doskonałe referencje.

Rodriguez, Clara E., wyd. Latin Looks: obrazy Latynosów i Latynosów w amerykańskich mediach . Boulder, Colo.: Westview Press, 1997. Dobry przegląd zagadnień dotyczących celebrytów Latynosów.

Salcedo, Michele. Quinceañera!: Niezbędny przewodnik po planowaniu idealnego słodkiego święta piętnastki . Nowy Jork: Henry Holt, 1997. Zapewnia przewodnik planowania i tradycje quinceañeras.

Sands, Kathleen Mullen. Meksykańska Charrería: jeździecka tradycja ludowa . Tuscon: University of Arizona Press, 1993. Doskonała książka zawierająca podstawy stroju mariachi.

Salomona, Michaela R. i Nancy J. Rabolt. Zachowania konsumentów w modzie . Upper Saddle River, N.J.: Prentice Hall, 2004. Krótki, ale wartościowy segment poświęcony konsumentom latynoskim.

Zasoby internetowe

Cihlara, Kimberly. Dobre życie: całkowicie Shirtatious. Magazyn dla miłośników cygar , maj/czerwiec 1999. Dostępne od http://www.cigaraficionado.com/Cigar/CA_Features/CA_Feature_Basic_Template/0,2344,618,00.html . Dobre źródło historii guayabera.