Początki piżamy

Piżamy to ubiór do spania lub wylegiwania się, noszony przez mężczyzn, kobiety i dzieci. Piżamy mogą być jedno- lub dwuczęściowe, ale zawsze składają się z luźnych spodni o różnych szerokościach i długościach. Podczas gdy piżamy są tradycyjnie postrzegane jako ubrania użytkowe, często są odzwierciedleniem modnej sylwetki i wizerunkiem egzotycznego innego w popularnej wyobraźni.

Słowo piżama pochodzi od hinduskiego pae jama lub pai jama, co oznacza ubranie na nogi, a jego użycie sięga czasów Imperium Osmańskiego. Alternatywna pisownia to: paejamas, paijamas, pijamas i skrócona pisownia pj's. Piżamy były tradycyjnie luźnymi szufladami lub spodniami wiązanymi w talii sznurkiem lub sznurkiem i były noszone przez obie płcie w Indiach, Iranie, Pakistanie i Bangladeszu. Piżama może być ciasno dopasowana przez całą nogę lub bardzo obcisła w pasie i kolanach z uciskiem na łydkach i kostkach. Noszono je zwykle z tuniką z paskiem, sięgającą do kolan. Chociaż słowo to jest w języku hindi, podobne stroje można znaleźć w tradycyjnych strojach na całym Bliskim i Dalekim Wschodzie.

Piżamy zostały zaadoptowane przez Europejczyków w tych krajach i przywrócone jako egzotyczna odzież domowa. Chociaż noszenie piżam nie było szeroko rozpowszechnione aż do XX wieku, już w XVII wieku zostały one przywłaszczone jako symbol statusu i światowej wiedzy.

Piżamy jako bielizna nocna

Powszechnie uważa się, że piżamy zostały wprowadzone do świata zachodniego około 1870 roku, kiedy brytyjscy koloniści, którzy przyjęli je jako alternatywę dla tradycyjnej koszuli nocnej, kontynuowali praktykę po powrocie. Pod koniec XIX wieku termin piżama był używany do opisu dwuczęściowego ubioru: zarówno piżamy (spodnie), jak i noszonej z nimi bluzy w stylu marynarki.

• Początki koszuli nocnej
• Historia odzieży dziecięcej
• Historia bielizny

Do 1902 r. męskie piżamy były powszechnie dostępne obok bardziej tradycyjnych koszul nocnych i były dostępne z tkanin takich jak flanela i madras, przez co straciły większość swoich egzotycznych konotacji. Piżamy zostały uznane za nowoczesne i odpowiednie do aktywnego stylu życia. Egzemplarz reklamowy w 1902 Sears, Katalog Roebuck sugerował, że są: W sam raz do podróżowania, ponieważ ich wygląd daje większą swobodę niż zwykłe koszule nocne (s. 966).

Opływowe, często androgyniczne mody lat dwudziestych pomogły spopularyzować noszenie piżam przez kobiety. Podczas gdy piżamy męskie były niezmiennie wykonane z bawełny, jedwabiu lub flaneli, przykłady kobiet były często wykonane z jaskrawo drukowanego jedwabiu lub sztucznego jedwabiu i obszywane wstążkami i koronką. Wczesne przykłady przedstawiały podniesioną lub naturalną talię z obszernymi nogawkami zebranymi w kostkach w stylu tureckich spodni, podczas gdy późniejsze przykłady przedstawiały proste nogi i obniżoną talię, odzwierciedlające sylwetkę lat dwudziestych. Przez całe stulecie piżamy nadal odzwierciedlały modny ideał. Film z 1934 r. Stało się to pewnej nocy One , który zawierał scenę, w której Claudette Colbert ma na sobie męską piżamę, przyczynił się do spopularyzowania piżamy dla kobiet w stylu męskiej.

W latach czterdziestych kobiety nosiły krótkie piżamy, które później przekształciły się w piżamę baby doll. Typowa piżama typu baby doll składała się z bluzki bez rękawów z falbanką u dołu i majtek z balonikami z falbanką przy otworach na nogi. W połowie lat 60. piżamy baby-doll były standardową letnią bielizną nocną dla milionów dziewcząt i kobiet.

Wraz z popularnością stylizacji unisex w latach 70. piżamy były często inspirowane modą męską. Szyte na miarę piżamy satynowe były popularne od lat 20. XX wieku, ale w tym okresie zostały ponownie odkryte zarówno przez mężczyzn, jak i kobiety. W tej dekadzie style etniczne oparte na tradycyjnym stroju Wietnamu i Chin były noszone jako antymoda i oświadczenie o poglądach politycznych użytkownika. Ten trend w kierunku uniseksu i etniczności utrzymuje się do dziś i jest szczególnie widoczny w modzie damskiej, gdzie podział na ubiór i rozbieranie się zatarł.

Piżama jako moda

To zacieranie się tych granic zaczęło się dawno temu. Kobiety zaczęły eksperymentować z adaptacją spodni w stylu piżamy od XVIII wieku, ale wiązało się to z kostiumami maskarady, aktorkami i prostytucją, a nie z szanowanymi kobietami. W 1851 roku amerykańska feministka Amelia Jenks Bloomer (1818-1894) zaadoptowała obszerne tureckie spodnie noszone ze spódnicą do kolan jako alternatywę dla modnej sukienki. Reakcja na jej wygląd była przytłaczająco negatywna, a Kostium Bloomer nie zyskał akceptacji.

Piżamy zaczęły być dostosowywane do modnych strojów na początku XX wieku, kiedy awangardowi projektanci promowali je jako elegancką alternatywę dla sukni herbacianej. Francuski projektant mody Paul Poiret wprowadził style piżamy zarówno na dzień, jak i na wieczór już w 1911 roku, a jego wpływ odegrał dużą rolę w ich ostatecznej akceptacji.

Piżamy plażowe, które nosiły nad morzem i spacerowały po promenadzie, spopularyzowała na początku lat 20. Gabrielle Coco Chanel. Pierwsze piżamy plażowe były noszone przez nielicznych przygód, ale pod koniec dekady stały się akceptowalnym strojem dla przeciętnej kobiety. Piżama wieczorowa, przeznaczona do noszenia jako nowy rodzaj stroju podczas nieformalnej kolacji w domu, również stała się powszechnie akceptowana w ciągu tej dekady. Piżamy wieczorowe pozostały popularne w latach 30. XX wieku i pojawiły się ponownie w latach 60. jako piżamy palazzo.

Piżamy Palazzo zostały wprowadzone przez rzymską projektantkę Irene Galitzine w 1960 roku jako eleganckie, ale nieformalne stroje wieczorowe. Wywarły duży wpływ na modę lat 60. i kontynuowały casualowe lata 70. Piżamy Palazzo miały niezwykle szerokie nogawki i często były wykonane z miękkiego jedwabiu i ozdobione koralikami i frędzlami. W latach 70. odzież wieczorowa i odzież domowa połączyły się, ponieważ style wieczorowe stawały się coraz bardziej proste i pozbawione struktury. Halston był szczególnie znany ze swoich skośnych spodni z satyny i krepy, które określał mianem piżamy. W związku z tym popularne czasopisma proponowały czytelnikom zakupy w dziale bielizny na potrzeby wieczorowej garderoby.

Ta zwiększona nieformalność ubioru sprawiła, że ​​wieczorowa piżama stała się podstawą nowoczesnej mody, a azjatycki wpływ na projektantów takich jak Ralph Lauren i Giorgio Armani jeszcze bardziej zatarł granice między ubieraniem a rozbieraniem się. Jest prawdopodobne, że trend ten utrzyma się również w XXI wieku.

Zobacz też Bielizna damska; Spodnie; Odzież unisex.

Bibliografia

Calasibetta, Charlotte. Słownik mody Fairchilda. Nowy Jork: Fairchild Publikacje, 1983.

Ewingu, Elżbieto. Historia mody XX wieku. Lanham, MD: Barnes and Noble Books, 1992.

Grossa, Elaine i Freda Rottmanów. Halston: amerykański oryginał. Nowy Jork: HarperCollins Publishers, 1999.

Kidwell, Claudia Brush i Valerie Steele. Mężczyźni i kobiety: ubieranie części. Waszyngton, DC: Smithsonian Institution Press, 1989.

Probert, Krystyna. Stroje kąpielowe w Vogue od 1910 roku. Nowy Jork: Abbeville Press, 1981.

Sears, Katalog Roebuck, wydanie 1902. New York: Gramercy Books, 1993 (przedruk).

Wilcox, R. Turner. Słownik kostiumów. Nowy Jork: Macmillan Publishing Company, 1969.

Yarwood, Doreen. Encyklopedia kostiumów świata. Nowy Jork: Synowie Charlesa Scribnera, 1978.