KOSZULA

Sukienka koszulowa, zwana także szmizjerką lub po prostu szmizjerką, to jedna z najbardziej amerykańskich kreacji. Trwało przez cały XX wiek aż do początków XXI wieku. Swoje korzenie zawdzięcza bluzce koszulowej, bardzo wczesnemu produktowi amerykańskiego przemysłu konfekcji, który pojawił się jako część munduru Nowej Kobiety w latach 90. XIX wieku. Jej stylizacja opiera się na dopasowanej koszuli męskiej z dodatkiem spódnicy, stosowanej zarówno jako sukienka jednoczęściowa, jak i osobno. Jeśli są oddzielne, spódnica i koszula są zwykle wykonane z tego samego materiału.

Praktyczne początki

Zaczęło się od praktycznego, nadającego się do prania munduru pielęgniarki, zwykle bawełnianego, mniej więcej na przełomie XIX i XX wieku i kontynuowano w tym stylu do I wojny światowej, kiedy stał się mundurem Czerwonego Krzyża i innych organizacji potrzebujących praktycznej, nadającej się do prania odzieży do swoich obowiązków. pracownice.

Powiązane artykuły

Dlaczego wiktoriańskie chatelaines szturmem podbiły sprzedawców

Opcja sportowa

Krój i praktyczność koszuli wpisuje się w powojenny entuzjazm dla aktywnych sportów, a w latach dwudziestych XX wieku okazjonalne „sukienki sportowe”, oparte na tej koszuli, ale bez nazwy, zostały przyjęte do gry w golfa i tenisa. Caroline Millbank zauważa, że do 1926 roku firma Best & Co. promowała tak zwane „sukienki koszulowe” do uprawiania sportu, wykonane z bawełny i gotowe do opatrzenia monogramem. Jako moda nabrała rozgłosu w latach trzydziestych XX wieku, w dużej mierze dzięki producentowi ekskluzywnych koszul męskich, firmie McMullen Company z Glens Falls w stanie Nowy Jork, która próbując przezwyciężyć spadający rynek eleganckich koszul męskich w czasie Wielkiego Kryzysu , wprowadziła do handlu detalicznego linię damską „sukienkę koszulową” w 1935 r. Były to dwuczęściowe sukienki bawełniane, lniane lub lekkie wełniane, do wyboru spódnice lub kuloty, które wyglądały jak spódnice.

Etymologia

Termin „koszula” wywodzący się od słowa „talia” – dziewiętnastowiecznego określenia tego, co obecnie nazywamy bluzką (samą w sobie tak zwaną, ponieważ zakrywała pasek, gdy była wsunięta w spódnicę), był powszechny wśród Lata 90. XIX wieku. Jednak nazwa w odniesieniu do strojów sportowych była powszechnie używana dopiero znacznie później. Magazyny kobiece z lat trzydziestych i czterdziestych XX wieku określały ją raczej niezdarnie jako „styl zapinany z przodu na guziki” lub, bardziej niejasno, „suknię sportową”, choć przyznawały, że stała się ona klasyką amerykańskiego stylu. W bardzo wczesnej wersji Simplicity Patterns oferowało w 1937 r. „szyciela koszul”, ale Dziennik Domowy Kobiet nie używali tej nazwy konsekwentnie w swoich artykułach i reklamach aż do około 1941 roku i nawet Best & Co. w tym samym roku nazwał swoją sukienkę „golfistą”. Jednak ważny artykuł w Życie (9 maja) w „Summer Sports Style” poświęcił dwie pełne strony, na których pokazano 18 ilustracji różnych „klasycznych koszul” we wszystkich przedziałach cenowych oraz w strojach dziennych i wieczorowych. Być może w ten sposób pomogli w skodyfikowaniu nazwy, która się przyjęła.

Konserwatywna klasyka

Wersje z pełną spódnicą, zgodne z wymogami New Look, stały się ulubionymi strojami amerykańskich gospodyń domowych w latach pięćdziesiątych i wczesnych sześćdziesiątych. Pod koniec stulecia, pod koniec lat 70. i 80., Geoffrey Beene i Bill Blass wznieśli się na nowy, elegancki poziom, przedstawiając klasycznego producenta koszul w luksusowych i nietypowych kombinacjach tkanin do strojów wieczorowych. Nadal pozostaje podstawą amerykańskiego stylu XXI wieku i jest już konserwatywnym klasykiem, którego praktyczność i wszechstronność sprawiają, że jest niezbędną częścią garderoby wielu kobiet.

Zobacz także Geoffrey Beene; Bill Blass; Bluzka; Nowy wygląd; Koszula; Gotowe do noszenia; Stroje sportowe.