Różne poziomy autyzmu

Poziom funkcjonowania osoby z diagnozą zaburzeń ze spektrum autyzmu (ASD) zależy od nasilenia objawów, dysfunkcji i upośledzeń komunikacyjnych oraz umiejętności behawioralnych i społecznych. Dowiedzenie się, w jaki sposób psychologowie i inni specjaliści medyczni oceniają osobę w celu zdiagnozowania autyzmu i przypisania poziomu funkcji, może pomóc Ci zrozumieć i zarządzać tym złożonym zaburzeniem.

Poziomy funkcjonowania autyzmu

W przeszłości specjaliści przypisywali dziecku po ocenie jedną z pięciu form autyzmu. Jednak według Narodowy Instytut Zdrowia Psychicznego , w oparciu o aktualną wiedzę:

• Autyzm to raczej spektrum (zakres) dysfunkcji i deficytów w obrębie pojedynczego zaburzenia niż grupa odrębnych diagnoz.
• Stosując określone kryteria diagnostyczne, funkcjonalny poziom autyzmu u dziecka lub osoby dorosłej jest oceniany od łagodnego do ciężkiego w oparciu o jego/jej upośledzenie rozwojowe oraz zdolność do funkcjonowania i uczenia się:
  • Na jednym końcu spektrum znajdują się dzieci i dorośli, którzy nie mogą funkcjonować w społeczeństwie z powodu swoich deficytów.
  • Na drugim końcu są ci dziwaczni ludzie, którzy mogą prowadzić niezależne i udane życie.

• Gry autystyczne dla mózgu
• Uogólnienie autyzmu
• Wskazówki dotyczące wychowywania dzieci z autyzmem

Wyznaczony poziom funkcjonowania określa, gdzie dziecko lub dorosły znajduje się w spektrum autyzmu i jak dobrze może istnieć niezależnie.

Dokonywanie diagnozy

Oznaki autyzmu stają się widoczne we wczesnym dzieciństwie, zwykle przed trzecim rokiem życia. Pracownicy służby zdrowia stosują wystandaryzowane testy do diagnozowania autyzmu, a także do określania funkcjonalnego nasilenia zaburzenia.

Piąta edycja 2013 Amerykańskiego Towarzystwa Psychiatrycznego (APA) Podręcznik diagnostyczny zaburzeń psychicznych (DSM-5) wymaga dwóch zestawów kryteriów do postawienia diagnozy autyzmu. Możesz pobrać Zestawienie informacji na temat autyzmu DSM-5 ze strony internetowej APA. Poniżej przedstawiono dwa funkcjonalne kryteria diagnostyczne DSM-5:

1. Deficyty w komunikacji i interakcjach społecznych, w tym:
   • Upośledzone użycie języka
   • Brak kontaktu wzrokowego i zaangażowania z innymi
   • Upośledzenie w używaniu i rozumieniu mowy ciała i mimiki twarzy
   • Niezwykła reakcja na okazywanie emocji lub uczucia
   • Brak empatii wobec innych ludzi, zainteresowania i więzi z innymi ludźmi oraz utrzymywania relacji
2. Ograniczone zainteresowania i powtarzające się zachowania, w tym:
   • Zaangażowanie w powtarzające się zachowania, takie jak kołysanie ciałem i machanie rękami
   • Powtarzanie słów, wyrażeń lub zdań oraz wzorca mowy robota lub śpiewanej piosenki
   • Kompulsywne układanie zabawek i innych przedmiotów
   • Nietypowe zainteresowania i stałe zaangażowanie w obszarze zainteresowań lub hobby
   • Wyraźny dyskomfort przy zmianie rutyny
   • Niezwykła reakcja na bodźce wzrokowe i inne bodźce, takie jak dźwięki, zapachy, tekstury i temperatura

Przypisywanie poziomu funkcjonowania

Po zakończeniu dogłębnych testów i oceny dziecka specjaliści przypisują jeden z trzech poziomów funkcjonowania autyzmu od łagodnego do ciężkiego w oparciu o kryteria DSM-5 dla tego zadania. ZA Centra Kontroli i Zapobiegania Chorobom (CDC) Arkusz informacyjny zawiera przykład oceny różnych obszarów funkcji, takich jak inteligencja oraz umiejętności społeczne i komunikacyjne. Poniższe sekcje podsumowują trzy poziomy autyzmu DSM-5 zgodnie z opisem: Autyzm mówi .

Poziom 3 lub autyzm niskofunkcjonujący

Osoby z autyzmem poziomu 3 lub niskofunkcjonującym autyzmem znajdują się na najcięższym końcu spektrum. Dzieci i dorośli potrzebują znacznego wsparcia, a dorośli z autyzmem mogą nie być w stanie żyć samodzielnie. Następujące dysfunkcje poważnie wpływają na zdolność dziecka lub osoby dorosłej do funkcjonowania w szkole, domu lub pracy lub do normalnych interakcji społecznych i relacji.

Poważne braki w komunikacji werbalnej

Wiele osób, u których zdiagnozowano nisko funkcjonujący autyzm, jest niewerbalnych. Ci, którzy są werbalni, mają duże trudności z używaniem słów do komunikowania się. Cytowany powyżej arkusz informacyjny CDC wskazuje, że około 40 procent dzieci ze spektrum autyzmu to osoby niewerbalne. Te dzieci nie mogą używać słów mówionych w kontaktach z innymi. Mogą błędnie interpretować sygnały werbalne i niewerbalne.

Upośledzone funkcjonowanie umysłowe lub poznawcze

Niektóre osoby z ciężkim autyzmem mogą również mieć inne zaburzenia behawioralne lub psychiczne. Funkcjonowanie poznawcze jest osłabione, a niektórzy ludzie mają IQ poniżej 70. To stwarza problemy z zachowaniami adaptacyjnymi, takimi jak dbanie o siebie i komunikacja.

Ekstrema behawioralne

W przypadku autyzmu poziomu 3 występuje skrajna fiksacja na kilku, często nietypowych zachowaniach, z wyłączeniem innych. Występuje wyraźne powtarzanie ograniczonych zachowań, co może poważnie wpłynąć na codzienne czynności i zaangażowanie w relacje z innymi.

Jeśli zostaniesz zmuszony do radzenia sobie ze zmianą rutyny, osoba może się zdenerwować lub rozgniewać. Ponadto niezdolność do komunikacji i przeciążenie sensoryczne może prowadzić do frustracji i destrukcyjnych lub szkodliwych zachowań wobec siebie i innych.

Upośledzenie umiejętności społecznych

Ktoś z ciężkim autyzmem ma ogromne trudności w kontaktach z innymi ludźmi. Dziecko lub dorosły może całkowicie wykluczyć interakcje z innymi i wolą być same. Dana osoba może nie być świadoma tego, co mówią lub robią inni, a zwrócenie jej uwagi może wymagać znacznego wysiłku.

Poziom 2 lub autyzm średniofunkcjonujący

Osoby z autyzmem na poziomie 2 lub z umiarkowanym funkcjonowaniem często wymagają pomocy, ale jako dorośli mogą mieć pewien stopień niezależności w pracy i warunkach życia. Zarówno dzieci, jak i dorośli z autyzmem poziomu 2 mogą wykazywać następujące wyzwania.

Trudności z komunikacją werbalną

Osoba z umiarkowanym autyzmem prawdopodobnie będzie miała pewne problemy z komunikacją werbalną. Jego/jej rozmowy mogą być nietypowe i uproszczone oraz zawierać powtarzający się język lub niefunkcjonalne czynności werbalne. Osoba może preferować komunikację za pomocą znaków lub urządzeń technologicznych.

Normalne lub poniżej normalnego funkcjonowania psychicznego

Osoba z umiarkowanym autyzmem może mieć pewien stopień upośledzenia umysłowego lub może mieć normalny iloraz inteligencji wynoszący około 100. Ta osoba może mieć trudności z samoopieką.

Niektóre problemy behawioralne

Osoby z autyzmem na poziomie 2 lub z umiarkowanym funkcjonowaniem mają pewną fiksację na pewnych zachowaniach. Powtarza się zachowania, takie jak chodzenie na palcach lub kręcenie się w kółko. Te powtarzające się zachowania mogą powodować trudności społeczne, szkolne, zawodowe i inne.

Osoby te mogą być również nadwrażliwe lub niewrażliwe na dźwięki, widoki i inne rodzaje stymulacji. Dodatkowo mogą aktywnie opierać się jakiejkolwiek zmianie w swojej normalnej rutynie.

Dysfunkcje społeczne

Dorosły lub dziecko z diagnozą umiarkowanego autyzmu ma pewne trudności w nawiązywaniu kontaktów towarzyskich. Generalnie zdaje sobie sprawę, że inni są w pokoju, ale dla innych może wydawać się zdystansowany. Osoba może unikać prób interakcji z innymi i może mieć trudności z zainicjowaniem interakcji z tą osobą.

Poziom 1 lub wysokofunkcjonujący autyzm

Dzieci i dorośli z autyzmem poziomu 1 lub wysokofunkcjonującym mają najłagodniejszy stopień zaburzenia. Do tej kategorii należą osoby wcześniej zdiagnozowane jako zespół Aspergera. Wiele dobrze funkcjonujących osób z autyzmem żyje i pracuje niezależnie. Osoby dotknięte chorobą mają następujące cechy.

Normalne umiejętności werbalne, ale trudna komunikacja

Wysoko funkcjonujące osoby z autyzmem mają normalne umiejętności werbalne, ale trudno jest im prowadzić normalne rozmowy w tę i z powrotem z innymi. Ich ton głosu może również wydawać się robotyczny lub dziwny.

Jednostki mogą również mieć problemy z funkcjonalnym użyciem języka. Na przykład może znać kilka synonimów słowa napój, ale trudno mu poprosić o drinka.

Inteligencja normalna lub powyżej normy

Osoby z łagodnymi zaburzeniami ze spektrum autyzmu mają normalną inteligencję i w wielu przypadkach osiągają wyniki znacznie powyżej normy w testach IQ. Mimo to mogą zmagać się z niektórymi zadaniami, zwłaszcza tymi, które wymagają od nich podejmowania nagłych decyzji lub zmiany rutynowych czynności. Należy zauważyć, że wiele osób z autyzmem jest uważanych za uzdolnionych i może wyróżniać się w różnych dziedzinach nauki.

Mniej ograniczonych, powtarzalnych zachowań

Osoba z dobrze funkcjonującym autyzmem mniej angażuje się w ograniczone i powtarzające się zachowania niż osoby z wyższym poziomem autyzmu. Jest mniej prawdopodobne, że będzie zakłócać innych tymi zachowaniami.

Dziecko lub dorosły może zainteresować się jednym tematem. Czasami może zmagać się z przechodzeniem od jednego zadania do drugiego, co może mieć wpływ na wyniki w nauce lub pracy.

Nietypowe interakcje społeczne

Ktoś z łagodnym funkcjonalnym poziomem autyzmu może zmagać się z delikatniejszymi punktami interakcji społecznych. Może mieć trudności w nawiązywaniu kontaktów z innymi dziećmi lub dorosłymi rówieśnikami, w tym nawiązywanie kontaktu wzrokowego lub interpretowanie mowy ciała i tonu głosu. Ta osoba może mieć trudności ze zrozumieniem perspektywy innych.

Poprawa poziomów funkcjonowania

Ważne jest, aby pamiętać, że poziom funkcjonowania osoby ze spektrum autyzmu może się radykalnie zmienić dzięki odpowiednim terapiom i leczeniu. Dziennik Pediatria opublikował badanie donoszące, że jeden model wczesnej interwencji poprawił iloraz inteligencji dzieci średnio o 17,6 punktu.

Ponadto wczesna interwencja, zwłaszcza przed ukończeniem trzeciego roku życia, może poprawić zachowania adaptacyjne, funkcjonowanie społeczne, używanie języka i problemy behawioralne. Może to skutkować ogólną poprawą zdolności jednostki do funkcjonowania na wyższym poziomie.

Różnice w poziomie utraty wartości

Każda osoba z autyzmem jest inna i mogą występować różnice w poziomie każdego upośledzenia czynnościowego u tej samej osoby. Ponadto wśród osób, u których zdiagnozowano ten sam poziom autyzmu, niektóre dysfunkcje mogą być bardziej widoczne u niektórych osób niż u innych. Poziom funkcjonowania przypisany dziecku lub dorosłemu służy również jako wskazówka odnośnie tego, jakich terapii, interwencji i wsparcia potrzebuje dziecko, aby osiągnąć najlepszy wynik funkcjonalny.