Hiszpańska kultura śmierci i umierania

Tradycyjna latynoska kultura śmierci i umierania odzwierciedla ich wartości, wiarę religijną i wysoki szacunek dla rodzin. Istnieją różne latynoskie rytuały i ceremonie śmierci ku czci zmarłych, które są głęboko zakorzenione w ich dziedzictwie kulturowym i nadal są praktykowane.

Latynoskie rytuały końca życia

W kulturze latynoskiej bardzo ważne są relacje z członkami najbliższej i dalszej rodziny. Członkowie rodziny oczekują od siebie wsparcia emocjonalnego w trudnych chwilach. Częścią tego wsparcia są członkowie rodziny opiekujący się bliskimi, którzy są chorzy lub umierający, w przeciwieństwie do szukania profesjonalnych opiekunów, którzy przejmą tę rolę.

• Galeria prezentów dla pogrążonych w żałobie
• 9 kroków do stworzenia nekrologu
• Umierające gwiazdy

W trosce o umierających

W tradycyjnych rodzinach latynoskich większość opieki nad śmiertelnie chorym członkiem rodziny sprawowana jest przez krewne kobiety, które raczej nie proszą o pomoc z zewnątrz, aby poradzić sobie ze stresem związanym z opieką nad kimś, kto jest bliski śmierci. Niektóre rodziny latynoskie mogą oprzeć się pomysłowi umieszczenia poważnie chorego członka rodziny w domu opieki lub innym rodzaju placówki. W idealnej sytuacji chory pozostaje pod opieką w domu aż do śmierci, a członek rodziny pozostaje przy nim do końca. Spędzanie czasu z członkiem rodziny, który jest bliski śmierci, pozwala również krewnym rozwiązać nierozstrzygnięte problemy w rodzinie.

Przewidujący smutek

Wiadomość, że członek rodziny jest poważnie chory, może wywołać smutek w bliskich relacjach. Członkowie rodziny, którzy przeżyli, zaczynają odczuwać poczucie straty, zanim umrze ich ukochana osoba. Chociaż w tej kulturze kobiety akceptują okazywanie emocji po śmierci, mogą nie czuć się komfortowo załamując się przed śmiertelnie chorym pacjentem. Świadomość, że dana osoba umrze, połączona z niepewnością, że nie wiadomo, kiedy wydarzenie się wydarzy, może być bardzo stresująca dla członków rodziny.

Wiara religijna

Większość Latynosów to katolicy. Kościół naucza, że ​​dusza jest wieczna i trwa po śmierci ciała fizycznego. Ta wiara religijna również traktuje całe życie ludzkie jako święte. Ból i choroba mogą być postrzegane jako sprawdzian wiary religijnej jednostki i rodziny. W niektórych przypadkach wiara pacjenta i rodziny w Boga może przeszkadzać pacjentowi w zgodzie się na środki pocieszające, takie jak leki przeciwbólowe, które mogą sprawić, że poczuje się bardziej komfortowo. Rodzina osoby ciężko chorej może zwrócić się do miejscowego księdza o wsparcie na czas przed śmiercią; po przejściu osoby duchowny udzieli wsparcia i pomocy w przygotowaniu pogrzebu.

Ostatnie namaszczenie

Katolik na łożu śmierci otrzymuje od księdza ostatnie namaszczenie iw tym celu jest namaszczany świętym olejem. Ksiądz wysłuchuje spowiedzi umierającego i udziela rozgrzeszenia. Pacjent w miarę możliwości otrzymuje od księdza komunię i błogosławieństwo.

Trzymanie Wake

Gdy umrze osoba z Latynosów, a ciało zostanie przygotowane do pochówku, rodzina zorganizuje czuwanie. W tej kulturze stypa jest o wiele bardziej wydarzeniem towarzyskim niż tradycyjnym, w którym członkowie rodziny siedzą ponuro z ciałem aż do pogrzebu. Zamiast tego jest to czas, w którym przyjaciele i członkowie rodziny mogą dzielić się wspomnieniami o zmarłym. Jedzenie serwowane jest podczas stypy, a niektórzy uczestnicy grają w karty lub domino. Rozmowa sprowadza się do wspominania dobrych czasów, a śmiech jest częścią okazji. Kwiaty i świece zostaną umieszczone w sali, w której odbywa się wizytacja.

Rytuały pogrzebowe w kulturze latynoskiej

Typowe rytuały pogrzebowe obejmują:

Przed pogrzebem

Proces pogrzebowy prawdopodobnie obejmie mszę odprawianą w kościele. Trumna niosąca zmarłego zostaje przetransportowana na miejsce, a bliscy członkowie rodziny biorą udział w procesji, gdy zostaje ona przeniesiona w pobliże ołtarza. Otwarte wyrażanie żalu jest dopuszczalne dla kobiet w tej kulturze. Dla mężczyzn załamywanie się po śmierci nie jest normą. Oczekuje się, że będą silni i trzymają emocje w ryzach.

Pogrzeb

Po nabożeństwie zwykle następuje tradycyjny pogrzeb. Podczas gdy tradycyjny pochówek jest nadal najczęściej praktykowany, kremacja jest teraz opcją. Jednak skremowane szczątki nadal muszą być pochowane. Zgodnie z wierzeniami tej kultury zmarli powracają w określone dni w roku i są wspominani poprzez specjalne wydarzenia. Aby to nastąpiło, ciało musi zostać pochowane. Przyjaciele i członkowie dalszej rodziny często towarzyszą najbliższej rodzinie na cmentarz w celu internowania. Następnie żałobnicy zbierają się na posiłek i przyjęcie. To czas na pocieszenie tych, którzy borykają się z żalem i opowiedzenie historii o zmarłym.

W co się ubrać na pogrzeb latynoski

Ponieważ większość pogrzebów latynoskich prawdopodobnie odbywa się w kościele katolickim, wskazane byłoby przestrzeganie ich wytycznych dotyczących odpowiedniego stroju pogrzebowego. Niektóre sugestie obejmują:

• Sposób ubierania się powinien być posępny i konserwatywny, ale nie nadmiernie formalny.
• Najlepiej ubrać się w czarne lub ciemne kolory, co świadczy o szacunku.
• Zawsze unikaj jasnych, błyszczących nadruków lub tkanin.
• Dobrą zasadą jest ubieranie się, aby się wtopić.
• Jeśli nie jesteś pewien lub nie znasz kultury, możesz zapytać członka rodziny, czy jest preferowany strój na pogrzeb.

Różnice kulturowe na świecie

Kultury latynoskie na całym świecie mają wspólny system wierzeń, jeśli chodzi o śmierć i umieranie, jednak istnieją między nimi również różnice. Niektóre z tych rytuałów i tradycji pogrzebowych obejmują:

Meksykańskie tradycje pogrzebowe

Jest zwyczajem dlaludzie z Meksykuprzyjąć śmierć jako część życia, dlatego często będą długie okresy żałoby i wyszukanych pogrzebów, aby pożegnać się z ukochaną osobą. Meksykańskie zwyczaje pogrzebowe mieszają wierzenia swoich rodzimych tradycji z wiarą katolicką. Zazwyczaj odbywa się katolickie nabożeństwo pogrzebowe, a później rodzina będzie świętować ukochaną osobę w swoich rodzimych tradycjach. Rytuał przestrzegany przez wszystkich Meksykanów to Dzień Zmarłych (Dia de Los Muertos), który jest świętem ku czci tych, którzy odeszli. Postacie szkieletowe stanowią wezwanie do rewolucji. Tematem jest porzucenie życia dla nowego, a te praktykowane rytuały pomagają zmarłym w przejściu.

Kubańskie tradycje pogrzebowe

Kubańskie rytuały pogrzebowe i wierzenia dotyczące śmierci i życia pozagrobowego często łączą religię katolicką ipraktyka Santerii. Katolicyzm ma teologię nieba, podczas gdy Santeria wierzy w przetrwanie duchów przodków. Pogrzeby mogą mieć obrazy religijne, ale częściej są to świeckie ceremonie, w których osoba jest pamiętana za swój wkład w projekt socjalistyczny. Zazwyczaj, gdy umiera ktoś o mniejszych dochodach, jest to bardzo szybki proces pochówku. Z powodu upałów na Kubie i braku chłodni (chłodzenie jest używane tylko dla VIP-ów) zmarłego należy pochować w ziemi w ciągu 24 godzin. W państwie socjalistycznym pogrzeby są bezpłatne, podobnie jak edukacja i opieka zdrowotna. Za kremację pobierana jest opłata.

Portorykańskie tradycje pogrzebowe

Portorykańczycy są przeważnie katolikami. Podczas gdy opierają swoje ceremonie (pogrzeby, wesela,chrztyitd.) w wierze katolickiej, często odbiegają one od typowych rytuałów i praktyk. Jednym z takich przykładów są pogrzeby stojące. Dzięki temu rodzina i przyjaciele mogą być z ukochaną osobą tak, jak w codziennym życiu. Zamiast leżeć w trumnie, ich ukochana osoba może siedzieć, stać, grać w karty, na przykład na motocyklu lub przebrać się za superbohatera. Niektórzy przedsiębiorcy pogrzebowi uważają, że ta praktyka jest świętokradztwem, podczas gdy inni uważają, że jest to wyjątkowy sposób na upamiętnienie i uhonorowanie ukochanej osoby.

Tradycje pogrzebowe w Hiszpanii

W Hiszpanii wiele zgonów zdarza się w domu. Rodzina jest w stanie przygotować się na śmierć ukochanej osoby z tygodniowym wyprzedzeniem. Gdy śmierć jest bliska, ukochanej osobie ofiarowana jest komunia lub ostatnie prawa. Po ich przejściu pogrzeb odbywa się zwykle w ciągu 24 do 48 godzin. Ponieważ kremacja nie jest powszechna, zwykle pochówek odbywa się w rodzinnej niszy naziemnej, która jest wynajmowana na określony czas. Kiedy skończy się czas, gdy rodzina nie będzie chciała dalej płacić za wynajem niszy, ciało zostanie przeniesione na wspólne cmentarzysko. Rozario odbywa się dziewięć dni po śmierci ukochanej osoby. Różaniec to szczególna ceremonia, która obejmuje kwiaty, świece, modlitwy i dzielenie się wspomnieniami. Co roku rodzina urządza różaniec w rocznicę śmierci ukochanej osoby.

Tradycje pogrzebowe w Ameryce Środkowej

Ogólnie rzecz biorąc, tradycje pogrzebowe w Ameryce Środkowej łączą swoje rodzime wierzenia z katolicyzmem. Zazwyczaj, gdy ktoś umiera, ma mszę katolicką i standardowy pochówek. Przykładem rdzennych wierzeń jest tradycja, jaką mają w Hondurasie, organizując wielkie przyjęcie bębnowe na cześć zmarłego rok i jeden dzień po jego śmierci. To tradycja, która sięga afrykańskich korzeni wielu ludzi w tym kraju. Ta uroczystość odbywa się później, aby zaoszczędzić pieniądze i finanse puli. Perkusiści są zatrudniani i będą grać tak długo, jak długo starczy jedzenie, picie i pieniądze, co może trwać kilka dni. Ta uroczystość ma pomóc podnieść ducha ukochanej osoby, aby mogła nastąpić duchowa ewolucja. Istnieje również inne przekonanie zwane hejillo. To wtedy ludzie dotykają martwego ciała i wierzą, że zarażają się mistyczną zarazą i muszą natychmiast się umyć, aby się oczyścić.

Tradycje pogrzebowe w Ameryce Południowej

Ameryka Południowa jest w większości katolicka i przestrzega kościelnych rytuałów, jednak chowają swoich zmarłych tak szybko, jak to możliwe. Pogrzeb to skomplikowane i kosztowne wydarzenie w Ameryce Południowej, które w rzeczywistości będzie kosztować więcej niż ślub. Większość kraju wierzy również w kult przodków. W rocznicę śmierci bliskiej osoby rodzina odprawi msze święte, aby kontynuować tradycję przodków. Ci, którzy zdecydują się nie uczestniczyć w mszy, mogą zostać zlekceważeni przez rodzinę i przyjaciół zmarłego.

Karaibskie tradycje pogrzebowe

Istnieje powszechna tradycja pogrzebowa praktykowana na Karaibach (przede wszystkim w Belize, Grenadzie, Dominice, Barbadosie,Jamajka, Gujana, Trynidad, Haiti i Dominikana) o nazwie Nine Nights (lub Dead Yard). Nine Nights to w zasadzie wydłużona stypa, która trwa dziewięć pełnych dni i ma korzenie w afrykańskiej tradycji religijnej. Rodzina i przyjaciele zmarłego przychodzą do domu, dzielą się wspomnieniami i kondolencjami, śpiewają hymny i wspólnie jedzą. To nie ma być czas żałoby, ale świętowania. Dziewiąta noc to noc przed pogrzebem. Tradycja jest taka, że ​​dziewiątej nocy duch zmarłego przechodzi przez celebrację i żegna się przed udaniem się do miejsca jego ostatniego spoczynku.

Duchy żyją po śmierci

Latynoska kultura śmierci i umierania wierzy, że śmierć jest częścią życia, a kiedy człowiek odchodzi, po prostu przechodzi na inny etap życia. Wierzą, że ich bliscy nadal żyją duchem i nadal są bardzo częścią rodziny.