Sukienka o linii A

Termin linia A jest używany do opisania sukienki, spódnicy lub płaszcza o trójkątnej sylwetce, wąskiej i dopasowanej u góry oraz rozszerzającej się od biustu lub talii w linii prostej do dołu. Dokładniej, rozumie się przez to ubranie strukturalne, które odstaje od ciała, tworząc boki DO. Fronty odzieży w kształcie litery A są często cięte w jednym kawałku, z zaszewkami do dopasowania, a spódnice często nie mają paska.

Pochodzenie terminu linia A

Termin ten po raz pierwszy wszedł do słownika mody w kolekcji projektanta mody Christiana Diora na wiosnę 1955 roku, którą nazwał A-Line. W latach pięćdziesiątych międzynarodowa prasa modowa zwróciła się do Paryża, a zwłaszcza do Diora, aby wyznaczyć kierunek, w którym moda będzie podążać w każdym sezonie. Dior zobowiązał się, organizując każdą nową kolekcję wokół konkretnego pomysłu i nadając każdej nazwę, która opisuje lub przywołuje ten pomysł. W latach 1954 i 1955 zaprojektował trzy ściśle powiązane kolekcje, oparte na kształtach liter H, A , i Tak , co oznaczało odejście od mocno podkreślonej, obcisłej talii, która była dominującą sylwetką od jego kolekcji Corolle Line (lub New Look) z 1947 roku. Najbardziej wpływową z nich była kolekcja A-Line, charakteryzująca się wąskimi ramionami i gładkim, przypominającym trąbkę rozbłyskiem w kierunku rąbka; wydłużona talia, albo wysoko pod biustem, albo opuszczona w kierunku bioder, tworzyła poprzeczkę DO. Charakterystyczny wygląd tej kolekcji (według najbardziej poszukiwanej sylwetki w Paryżu Moda , 1 marca 1995, s. 95) był to rozkloszowany żakiet do czubka palców zakładany na sukienkę z bardzo pełną, plisowaną spódnicą; chociaż wyraźnie miał kształt litery A, ta sylwetka była zupełnie inna od tego, co później oznaczało linia A.

• Kompletny przewodnik po stylach spódnic
• Jak uszyć spódnicę o linii A
• Wzory Sukni Ślubnych

Chociaż przykład, jaki dała kolekcja A-Line nie został od razu wzięty pod uwagę, a Christian Dior badał inne pomysły w kolejnych kolekcjach, pomysł w kształcie litery A okazał się sukcesem i termin ten szybko wszedł do powszechnego użycia. Linia A była jedną z serii kontrowersyjnych stylizacji od połowy do końca lat pięćdziesiątych, które pomniejszały talię i wprowadzały do ​​mody łatwiejszy, bardziej swobodny wygląd; Dior, ale także inni krawcy, zwłaszcza Balenciaga i Chanel, pokazały sukienki koszulowe i workowe, luźne tuniki i bokserki. Najbardziej dramatyczną z nich, w której ideę linii A nadano ostateczny wyraz, była Linia trapezowa z wiosny 1958 r., wprowadzona przez następcę Diora, Yvesa Saint Laurenta, w jego pierwszej kolekcji dla domu Diora. Sylwetka Trapeze, w której sukienki dramatycznie rozchodziła się z dopasowanej linii ramion, była przez wielu uważana za ekstremalną, ale ustanowiła sukienkę w kształcie litery A, z jej wysoce ustrukturyzowanymi, czystymi liniami, jako odpowiedni wygląd na współczesne czasy. Bardziej stonowana wersja kształtu w kształcie litery A została wprowadzona na początku lat sześćdziesiątych, a sukienki i spódnice w kształcie litery A pozostały popularnym wyborem w połowie lat siedemdziesiątych.

Nowoczesna sylwetka w linii A

Jednak na początku lat 80. odzież w kształcie litery A i ogólnie rozkloszowane kształty prawie całkowicie zniknęły. Nowa luźna sylwetka była aktualizacją kształtu worka, z sukienkami i tunikami luźno opadającymi z przesadnej linii ramion. Niektóre style z lat 60. otrzymały retroaktywność w późniejszej dekadzie, ale tak długo, jak ramiona pozostały wyściełane, a topy luźne, proste spódnice były wymagane, aby zrównoważyć wygląd. Spódnice i sukienki w kształcie litery A zostały ożywione dopiero pod koniec lat 90., kiedy trend retro objął style lat 70., a modne stały się ściśle dopasowane ubrania z wąskimi ramionami i dopasowanymi rękawami. W tym czasie, po prawie dwudziestu latach prostych spódnic i sukienek, termin ten wyszedł z użycia tak długo, że zapomniano o jego wcześniejszych, bardziej szczegółowych znaczeniach. Jest używany luźno, aby opisać każdą sukienkę szerszą w biodrach niż w biuście lub w talii oraz różne style rozkloszowanych spódnic. Wraz z odrodzeniem prawdziwych kształtów linii A na początku 2000 roku pojawiają się jednak oznaki, że terminy pierwotnie używane do ich opisywania również zaczynają powracać.

Zobacz też Sukienka Koszula; Christian Dior ; Yves Saint Laurent .

Bibliografia

Keenan, Brygida. Dior w modzie. Londyn: Octopus Books, 1981. Doskonały przewodnik chronologiczny i tematyczny po kolekcjach Diora i ich wpływie.

Musheno, Elżbieta J., wyd. Książka do szycia Vogue. Wyd. New York: Vogue Patterns, 1975. Zawiera pomocną typologię wraz z ilustracjami odzieży z lat 60. i 70. XX wieku oraz terminy dotyczące stylu.