Objawy łagodnego autyzmu

Jeśli szukałeś objawów autyzmu i nie uważałeś, że pasują one do cech prezentowanych przez Twoje dziecko, może to oznaczać, że ma łagodną postać zaburzenia. Ta łagodna forma autyzmu jest również określana jako autyzm wysokofunkcjonujący lub zespół Aspergera. W tym typie autyzmu dzieci mają niższy stopień klasycznych objawów, a czasami ludzie mogą ich nawet nie zauważyć, dopóki nie przeczytają każdego z objawów.

Objawy łagodnego autyzmu u dzieci

Możesz rozpoznać oznaki łagodnego autyzmu u dzieci w ich interakcji z innymi, zabawkami oraz w sposobie, w jaki używają przedmiotów codziennego użytku.

• Gry autystyczne dla mózgu
• Najlepsze praktyki dla małych dzieci z autyzmem
• Uogólnienie autyzmu

Dzieci z łagodnym autyzmem przejawiają swoje zaburzenia w ten sposób, zgodnie z WebMD :

• Unikanie kontaktu wzrokowego
• Wpatrywanie się w innych
• Niezwykła mimika twarzy
• Nieprawidłowa postawa
• Niezdolność do rozpoznawania zmian w tonie i tonacji mowy, które mogą zmienić znaczenie tego, co mówi osoba
• Mówiąc monotonnym głosem
• Nietolerancja zmian w rutynie
• Brak umiejętności społecznych
• Trudności w nawiązywaniu lub utrzymywaniu interakcji społecznych
• Trudność w mówieniu na zmianę (dominuje w rozmowie)
• Trudności w czytaniu mowy ciała innych ludzi
• Zaawansowane umiejętności językowe jak na jego wiek
• Dużo mówi na pewne tematy, którymi się zajmuje
• Werbalizowanie wewnętrznych myśli
• Opóźniony rozwój motoryczny
• Bardziej interesują mnie części przedmiotów niż cały przedmiot!
• Nadwrażliwość na światło, tekstury, smaki, dźwięki i inne bodźce (znane również jako dysfunkcja integracji sensorycznej)

Jak widać, wiele objawów wysokofunkcjonującego autyzmu dotyczy relacji społecznych. Kiedy badasz swoje dziecko, jeśli ma łagodny autyzm, najprawdopodobniej zobaczysz większość tych objawów, gdy jest w sytuacji społecznej bawiąc się z dziećmi w swoim wieku.

Różnica między klasycznym a łagodnym autyzmem

Różnica między klasycznym autyzmem a łagodnym autyzmem polega na tym, że osoby z łagodniejszą postacią zwykle mają normalny rozwój językowy i intelektualny. Niektórzy mają nawet ponadprzeciętny język i intelekt.

Inna różnica polega na tym, że osoby z klasycznym autyzmem powstrzymują się od angażowania się w sytuacje społeczne, natomiast osoby z łagodnym autyzmem będą poszukiwać zajęć towarzyskich i nawiązywać przyjaźnie z innymi. Wyzwaniem jest to, że po prostu mogą nie wiedzieć, jak to zrobić.

Rozmowa z lekarzem

Jeśli podejrzewasz, że Ty lub Twoje dziecko może mieć łagodny autyzm, porozmawiaj ze swoim lekarzem. Może przeprowadzić badanie przesiewowe, zadając Ci kilka pytań, które pomogą mu ustalić, czy Ty lub Twoje dziecko macie formę autyzmu. Kolejne kroki obejmują rozmowę ze specjalistą, otrzymanie diagnozy, a następnie rozpoczęcie programu interwencyjnego, aby rozpocząć pracę nad rozwojem umiejętności.

Wiedza to potęga w leczeniu autyzmu

Najlepszą rzeczą, jaką możesz zrobić, to edukować się, abyś mógł zapoznać się z tym, czego potrzebujesz lub czego Twoje dziecko potrzebuje od Ciebie i od środowiska medycznego. Dzięki wiedzy, wsparciu i miłości osoba z łagodnym autyzmem może żyć szczęśliwie.