Vilomah: znaczenie i pochodzenie potężnego słowa

Żal po stracie bliskiej osoby zalewa duszę intensywnymi, różnorodnymi emocjami. Dla wielu taki żal wywołuje niesamowite uczucie wyobcowania i samotności. Uczucie przeżywania tych emocji w pojedynkę, bez nikogo, kto rozumie wsparcie, może być przytłaczające. Identyfikując rodzica, który stracił dziecko jako vilomah, rodzic, który doświadcza ogromnego bólu i smutku, często znajduje pocieszenie dzięki tożsamości i społeczności.

Co jest w Vilomah?

Vilomah to słowo zyskujące akceptację, opisujące rodzica, który stracił dziecko. Oczekiwanie z naturalnego cyklu życia jest takie, że dziecko przeżyje rodzica. Są chwile, kiedy tak nie jest i dziecko umiera przed rodzicem. Książę profesor Karla Holloway zaczęła używać słowa vilomah, gdy zdała sobie sprawę, że nie ma jednego słowa, które opisałoby stratę jej dziecka.

Powszechna beznadziejność

Rodzic, który traci dziecko, natychmiast doświadcza zakłócenia naturalnego cyklu życia. Oczekuje się, że dziecko przeżyje rodzica. Zakłócenia i urazy odczuwane w wyniku nieoczekiwanej, traumatycznej utraty dziecka powodują intensywne cierpienie i zmniejszają nadzieję oraz wolę życia. . Codzienne, rutynowe czynności stają się zadaniami, które wymagają pełnego zaangażowania psychicznego, emocjonalnego i fizycznego. Nieudane małżeństwa nękają pary, które jako pierwsze doświadczają utraty dziecka. Ból pozostaje z rodzicem do końca życia.Smutek, żałoba i depresjaczęsto wkraczają. Wsparcie ze strony innych jest ograniczone, ponieważ tak niewielu dostrzega głębokość straty.

Nowa tożsamość

Zrozumienie, kim się stałeś, gdy nastąpi niesamowita zmiana w życiu, jest niezbędne dla postępu i powrotu do zdrowia. Osoba, której współmałżonek odchodzi, jest oznaczony jako rozwiedziony. Ktoś, kogo zmarł małżonek, jest teraz wdową lub wdowcem. Dziecko, którego rodzice zmarli, nazywa się sierotą. Termin vilomah zapewnia tożsamość i stopień zrozumienia zarówno dla wiloma, jak i ich rodzin i przyjaciół.

Zrozumienie etymologii Vilomah

Vilomah jest słowem z sanskrytu, z tego samego języka, który dał nam słowo wdowa, co oznacza pusty. Sanskryt to jeden z najstarszych języków na świecie, którego historia sięga około 400 roku p.n.e. Obecnie sanskryt jest jednym z języków urzędowych w Indiach, ale używa się go tylko do celów religijnych. Vilomah oznacza wbrew naturalnemu porządkowi. Profesor Holloway zaczęła używać tego terminu, kiedy odkryła, że ​​nie ma angielskiego słowa, które nadałoby znaczenie rodzicowi, którego dziecko zmarło.

Wymowa

Istnieją dwie akceptowane wymowy słowa vilomah. Słowo to może być wyartykułowane jako VEE-AH-LO-MAH lub prostsze VEE-LO-MAH. Wariancja pojawia się, gdy próbujemy zanglicyzować L, co sprawia, że ​​dźwięk jest mniej słyszalny w sanskrycie niż w języku angielskim.

Zamknięcie

Przez większość czasu społeczeństwo uważa mówienie o śmierci za temat, którego należy unikać. Ponieważ nie było możliwości łatwego zidentyfikowania osoby, która straciła dziecko bez szczegółowego wyjaśnienia. Komunikacja o incydencie i procesie żałoby pomaga wywołać pewne poczucie zamknięcia.

Tożsamość

Niektórzy rodzice, którzy stracili dziecko, desperacko potrzebują utożsamiać się z innymi, którzy mają podobne doświadczenia i uczucia. Chociaż każda żałoba to inna ścieżka, niektórzy rodzice potrzebują pocieszenia i siły od innych, którzy ponieśli stratę w tym samym czasie. Niektórzy są w stanie cierpieć samotnie, ale może się okazać, że nawet etykieta pomaga im zrozumieć, że inni czują to samo.

Pamięć

Szanowanie życia dziecka oraz dostrzeganie znaczenia i celu, jaki wnoszą one do życia rodzica, często przynosi pociechę w upływającym czasie. . Wielu uważa, że ​​etykieta dla procesu czasu przyspiesza tempo postępu.

Gojenie: zdrowienie

Im więcej dana osoba dowiaduje się o różnych rodzajach żałoby, tym większe są szanse na znalezienie drogi do uzdrowienia. Słuchając historii innych i wiedząc, że istnieje wspólnota i sieć wsparcia, rozpaczający rodzic może poczuć przywrócenie nadziei. Chociaż nie ma absolutnego końca cierpieniu, pojawiają się przebłyski rozsądku i celu życia.

Odnajdywanie sensu i nadziei

Znalezienie właściwego słowa, aby opisać swoją sytuację, w szczególności ból i cierpienie z powodu utraty dziecka. Zrozumienie swojego celu i tożsamości jako wiloma jest istotną częścią przetrwania straty.