Zespół średniego dziecka

Chociaż nie jest rozpoznawany klinicznie jako zaburzenie zdrowia psychicznego, termin zespół średniego dziecka child jest akceptowana jako deskryptor powszechnego odczucia bycia ignorowanym lub nie postrzeganym jako nadzwyczajny lub wyjątkowy przez osoby znajdujące się w środku kolejności urodzenia. Często średnie dzieci czują, że ich starsze rodzeństwo jest bardziej kochane i otrzymuje więcej uwagi, a jednocześnie czują, że ich młodsze rodzeństwo uchodzi na sucho i jest rozpieszczane.

Syndrom a charakterystyka

Zespół średniego dziecka to opis cech często wykazywanych przez środkowe dzieci w zależności od ich pozycji w dynamice rodziny. Pozycja urodzenia w odniesieniu do osobowości była szeroko badana i chociaż popkultura często przypisuje dorosłym określone cechy osobowości w oparciu o kolejność urodzenia, badania naukowe w dużej mierze pokazuje tylko nieistotne trendy dotyczące osobowości i kolejności urodzeń.

• 18 ciekawostek na temat kolejności urodzenia i osobowości
• Samotni rodzice i syndrom pustego gniazda
• 6 dysfunkcyjnych ról rodzinnych i ich cech charakterystycznych

Ogólnie przyjmuje się, że średnie dzieci wykazują te cechy w wieku dorosłym, zgodnie z zwolennicy teorii syndromu średniego dziecka:

• Niska samo ocena
• Zazdrość
• Introwercja
• Nieprzyjazność
• Poczucie nieadekwatności

Teoria wspierająca te cechy jest taka, że ​​dynamika rodziny generalnie pozwala jednemu rodzicowi na lepsze związanie się z najstarszym dzieckiem, podczas gdy drugi rodzic najlepiej łączy się z najmłodszym. To sprawia, że ​​środkowe dziecko czuje się niekochane, niedoceniane i nie na miejscu. Oczywiście nie każda rodzina podąża za tą dynamiką. Rzeczywiście, w wielu rodzinach średnie dziecko nie wykazuje żadnej z powyższych cech.

Pozytywne atrybuty średnich dzieci

Psychologia dzisiaj Zwraca uwagę, że nie wszystkie dzieci w średnim wieku żywią niechęć do swojego miejsca w rodzinie. Zauważają również, że jeśli rodzice nieumyślnie poświęcają mniej uwagi środkowym dzieciom, może to ostatecznie okazać się raczej pozytywne niż negatywne. Niezamierzone zaniedbanie sprawia, że ​​dzieci w średnim wieku są bardziej niezależne i mają większą zdolność myślenia nieszablonowego. Oba atrybuty mogą być korzystne w profesjonalnym otoczeniu.

Co więcej, brak specjalnego miejsca w dynamice rodziny może pomóc dorosłym średnim dzieciom mieć rozsądne ego.

Dynamika rodzeństwa

Artykuł w Magazyn dla rodziców mówi, że kolejność urodzeń nie jest tak istotna dla kształtowania osobowości, jak role, które rodzeństwo przyjmuje wraz z pozytywnym (lub negatywnym) wzmocnieniem ze strony rodziców. Na przykład, jeśli najstarsze dziecko jest zachęcane przez rodziców do dyscyplinowania młodszego rodzeństwa, nie byłoby wielkim zaskoczeniem, że najstarsze dziecko przejmuje rolę przywódczą w grupie rodzeństwa.

Średnie dzieci, które szybko są lekceważone przez rodzeństwo i które nie mają rodziców opowiadających się za ich włączeniem, prawdopodobnie przyjmą cechę osobowości polegającą na stałym lęku przed wykluczeniem. Dlatego ważniejsze jest, aby rodzice odgrywali aktywną rolę w zapewnieniu dzieciom średniego udziału w zabawie rodzeństwa, aby uniknąć tak zwanego syndromu średniego dziecka.

Średnie dla dorosłych

Badania opublikowane przez Amerykańskie Stowarzyszenie Psychologiczne Sugeruje, że wszelkie cechy osobowości osób dorosłych z powodu ich kolejności urodzenia zaczynają zanikać wraz z wiekiem. Tak więc, podczas gdy niektóre średnio urodzone dzieci mogą wydawać się chodzące, mówiące billboardy dotyczące syndromu średniego dziecka, prawdopodobnie mogą wyrosnąć z tych cech.

Insider biznesowy sugeruje, że średnio urodzeni najlepiej nadają się do poślubiania ostatnio urodzonych, opierając się na średnio urodzonych tendencjach do introwersji i unikania konfliktów w połączeniu z ostatnio urodzonymi tendencjami do ekstrawersji i egoizmu. Opierają się na wydanej w 2000 roku książce pt. Nowy porządek urodzenia: Dlaczego jesteś taki jaki jesteś Why , napisany przez psychologa i oparty na nauka zrobione w 1966 roku.

Unikanie syndromu

Zespół średniego dziecka nie jest zaburzeniem wskazanym i nie wszystkie środkowe dzieci są skazane na poczucie nieadekwatności przez całe życie. Nie wszystkie dzieci w średnim wieku czują się pominięte, a te, które czują się w ten sposób, prawdopodobnie odzwierciedlają dynamikę rodziny i role, do których zachęcają rodzice. Rodzice, którzy nie chcą, aby ich środkowe dziecko czuło się pominięte, powinnipodjąć krokizachęcać dziecko w średnim wieku do włączenia się w zajęcia rodzinne i wspierać poczucie wyjątkowości.