Krótkie przerażające historie przy ognisku, które budzą strach w najdzielniejszych duszach

Pobierz historię Myszy lub Maniaka.

Żadna wycieczka w dzicz nie jest kompletna bez opowiedzenia kilku strasznych historii przy ognisku. Historie nie muszą być niczym wymyślnym – trzaskający ogień, tańczące cienie i naturalne odgłosy lasu wystarczą, aby stworzyć idealną atmosferę i przyprawić o dreszcze.

Trzy straszne historie przy ognisku

Poniższe historie to idealne krótkie opowieści na spotkania przy ognisku. Aby wydrukować wersję PDF dowolnego opowiadania, kliknij odpowiedni obraz. Uzyskaj dostęp do menu Plik dla poleceń Drukuj i Zapisz. Jeśli potrzebujesz pomocy przy pobieraniu wersji do druku, sprawdź tepomocne wskazówki.

• 9 Sprzęt do gotowania przy ognisku, niezbędny do przyrządzania pysznych posiłków
• 7 gier kempingowych dla dzieci, które powstrzymają nudę
• 12 zimowych wskazówek na kemping, które zapewnią Ci bezpieczeństwo i ciepło

Mouse or Maniac autorstwa Matta Danielsona

Na końcu ulicy, tuż przy skraju lasu, stał kiedyś opuszczony dom. Mój brat i ja chodziliśmy tam, aby spędzać czas i bawić się, pomimo - a może z powodu - życzeń mamy, abyśmy trzymali się z daleka.

Pewnego ciepłego letniego wieczoru złapaliśmy latarki i udaliśmy się tam. To było naprawdę przerażające, ale namawialiśmy się nawzajem i jak zwykle wczołgaliśmy się przez kuchenne okno. Przynieśliśmy talię kart i graliśmy trochę w pokera przy kuchennym stole, kiedy nagle na górze usłyszeliśmy skrobanie.

– Prawdopodobnie tylko mysz – powiedział mój brat. Dom był pusty od lat, więc wydawało się to całkiem możliwe.

Minutę później usłyszeliśmy kolejny odgłos skrobania, tylko tym razem dochodzący ze schodów po drugiej stronie domu. Mój brat i ja patrzyliśmy na siebie przez kilka sekund, a potem obaj nerwowo chichotali, bo nie chcieliśmy dać do zrozumienia, że ​​się boimy. Rozdaliśmy kolejne karty i graliśmy dalej.

Potem rozległ się brzęk metalu o metal tuż za kuchennymi drzwiami. Nic nie widzieliśmy w ciemności na korytarzu, ale wiedzieliśmy, że coś właśnie nawiązało kontakt ze starym metalowym strażnikiem kominka.

– Ok, to nie mysz – powiedziałem. 'Chodźmy stąd!'

Mój brat i ja poderwaliśmy się na nogi i podbiegliśmy do okna. Dotarłem tam pierwszy i wyskoczyłem. Ułamek sekundy później podążył za nim, wyskakując obiema stopami do przodu tak szybko, że rozległ się świszczący dźwięk. Biegliśmy tak, jakby nasze spodnie płonęły przez całą drogę do domu, gdzie mama stała na werandzie załamując ręce.

– Dzięki Bogu, że jesteś w domu – powiedziała. – Na wolności jest maniak. Uciekł dziś wcześniej, ma duży nóż rzeźniczy i szuka młodych chłopców do zabicia. No to wejdź do środka, czas do łóżka.

Mój brat i ja spojrzeliśmy na siebie, wciąż dysząc po szalonym pośpiechu, a potem weszliśmy za mamą do środka.

– Hej, co się stało z twoją koszulą? zapytała, gdy szliśmy do sypialni. — Znowu się o coś zaczepiłeś? Wow, to jest niezłe rozprucie. Co mogło to spowodować?

Wskazała na długie rozcięcie na plecach koszuli mojego brata, od ramienia prawie do pasa.

Co spowodowało świszczący dźwięk, kiedy wyskoczył przez okno? Wiemy tylko, że maniaka złapano tydzień później po tym, jak rozciął w mieście pięciu młodych chłopców, wszystkich w opuszczonych domach, takich jak te, w których byliśmy.

Morderstwo na Szlaku Appalachów autorstwa Ryana Dube

Pobierz historię Morderstwo na Szlaku Appalachów.

Dzień, w którym zastrzelono Claudię Brenner i Rebeccę Wight, był słoneczny wiosenny dzień na Szlaku Appalachów. Obie kobiety były kochankami i spędzały razem trochę czasu po długiej przerwie w rozłące. Po wielogodzinnej wędrówce na południe wzdłuż pensylwańskiego odcinka szlaku Appalachów (AT), obie kobiety rozbiły namiot w schronisku Birch Run Shelter i bez przeszkód przespały noc.

Następnego ranka Rebecca podeszła do przybudówki, żeby sprawdzić dziennik ich wędrowców. Zrobiła to nago, ponieważ był to bardzo ciepły dzień, a nagość jest powszechnym luksusem wśród wielu turystów na zacisznym kempingu. Niestety spotkała tam siedzącego mężczyznę. Po nieprzyjemnej wymianie zdań, Rebecca wróciła do namiotu i obie kobiety szybko się ubrały i opuściły kemping w poszukiwaniu bardziej prywatnego miejsca, gdzie oboje mogliby w spokoju cieszyć się naturą.

W pewnym momencie, gdy zatrzymali się, by sprawdzić kierunek na mapie, szorstko wyglądający mężczyzna podszedł do nich i zapytał, czy już się zgubili. Tym razem obie kobiety zauważyły, że mężczyzna nosi karabin. Zdenerwowane Rebecca i Claudia ruszyły boczną ścieżką, aby uniknąć dziwnego mężczyzny. W miarę upływu dnia szybko zapomnieli o upiornym spotkaniu. W końcu dotarli do pięknego, ustronnego kempingu nad małym strumieniem. Kiedy odpoczywali nad strumieniem, nastrój stał się romantyczny. Claudia zasugerowała, aby wieczorem rozbić namiot, a kilka sekund później rozległ się pierwszy wystrzał.

Pierwszy strzał trafił Claudię w ramię. Rebecca kazała Claudii zejść nisko, ale wszystkie następne cztery strzały trafiły Claudię, raz nawet w głowę. Zdając sobie sprawę, że muszą się ukryć, Claudia najpierw pobiegła do dużej cykuty na środku kempingu. Kiedy Rebecca również pobiegła do drzewa, została dwukrotnie uderzona, w głowę iw plecy. Ponieważ obie kobiety w przerażeniu uciekły z kempingu, Rebecca nie mogła kontynuować, więc Claudia musiała ją opuścić. Po długiej i przerażającej wędrówce z lasu Claudia zatrzymała samochód. Niestety, kiedy ratownicy znaleźli później Rebeccę, zmarła już z powodu odniesionych obrażeń.

Śmierć w Wielkim Kanionie, Ryan Dube

Pobierz historię Śmierć w Wielkim Kanionie.

Latem 1996 roku grupa studentów z Phoenix w Arizonie postanowiła wybrać się na wycieczkę do Wielkiego Kanionu. Wielki Kanion to niesamowity cud natury, ale latem jest to gigantyczna misa, która zbiera promieniowanie słoneczne ze słońca, katapultując temperatury do znacznie ponad 105 stopni Fahrenheita. Każdego lata dziesiątki turystów pada ofiarą odwodnienia, wycieńczenia cieplnego i udaru słonecznego. Niestety, ta konkretna grupa studentów wiedziała bardzo niewiele o Kanionie. W sumie przywieźli ze sobą tylko cztery butelki wody i nie mieli na sobie nic poza szortami i podkoszulkami.

Grupa przybyła na South Rim około 8:30 w sobotni poranek. Temperatura wynosiła łagodne 80 stopni Fahrenheita, więc czuli się komfortowo i pozytywnie na temat wędrówki. Grupa składała się z trzech chłopców, Toma, Henry'ego i Johna. Były też dwie dziewczyny, Sandra i Elizabeth. O 8:45 grupa stała na skraju kanionu, rozkoszując się hipnotycznym widokiem odległej perspektywy. O 9 rano ruszyli szlakiem.

Zejście w dół przebiegło spokojnie. Jednak gdy uczniowie dotarli na dno kanionu, temperatura osiągnęła już 95 stopni. Po krótkiej eksploracji wewnętrznego kanionu cała piątka uczniów mocno się pociła, a ponad połowa ich wody pitnej już się skończyła. Zanim zdecydowali się odejść, temperatury sięgały już prawie 115 stopni. Nie mogąc już znieść upału, grupa postanowiła jak najszybciej wyruszyć na wycieczkę i wrócić do samochodu. Jednak mniej więcej w połowie drogi w kierunku South Rim stało się jasne, że wycieczka będzie niemożliwa. Z powodu zawrotów głowy spowodowanych wyczerpaniem cieplnym, Sandra niezdarnie weszła na kamień i zerwała sobie kostkę tak bardzo, że nie mogła po niej chodzić. Tom i Henry próbowali jej pomóc, ale wszyscy trzej byli zbyt wyczerpani, by w ogóle stać.

Przerażenie uderzyło w grupę, gdy Tom, usiłując wyjrzeć przez półkę skalną, aby zobaczyć, jak daleko się wspięli, zakręciło mu się w głowie, pośliznął i przewrócił się przez krawędź na skały daleko poniżej. Kiedy rzeczywistość tego wypadku doszła do głosu, wybuchła panika. John i Elizabeth postanowili, że nie będą czekać na śmierć na szlaku, więc poszli dalej, tylko po to, by zemdleć na udar cieplny niecałe ćwierć mili później. Henry, który został ze swoją ranną dziewczyną, w końcu uległ upałowi, podobnie jak ona. Gdy Rangersi odkryli kilka godzin później członków grupy, znaleźli czterech zabitych przez żywioły i jednego zabitego przez uderzenie straszliwego upadku.

Pięć miejsc, w których można znaleźć więcej historii

Jeśli planujesz wyprawę na kemping, trzy historie mogą nie wystarczyć. Oto kilka dobrych zasobów, które pomogą Ci rozpocząć poszukiwanie opowieści odpowiednich na wieczory spędzane przy ognisku.

• Opowieści przy ognisku z amerykańskiego folkloru : Oparta na popularnej serii książek sekcja American Folklore poświęcona opowieściom przy ognisku zawiera dziesiątki opowiadań odpowiednich na noc na łonie natury. Historie są posortowane według kategorii, aby znaleźć najlepsze dopasowanie dla mniejszych dzieci, podczas gdy starsze dzieci mogą cieszyć się bardziej przerażającą taryfą. Kolekcję uzupełniają proste opowieści i zabawne historie.
• Historie harcerskie : Skauci wiedzą co nieco o kempingu, więc dlaczego nie wykorzystać ponad stu lat opowieści przy ognisku, aby przygotować się do następnej wycieczki? Podobnie jak poprzedni wpis, ta kolekcja opowiadań obejmuje zarówno głupie i zabawne, jak i przesiąknięte krwią historie o zabójcach i potworach.
• Ostateczny zasób obozu : Witryna Ultimate Camp Resource oferuje dedykowaną stronę z historiami, które odstraszą światło dzienne od tych, którzy nie są ostrożni.
• Opowieści przy ognisku KOA : Witryna Kampgrounds of America (KOA) oferuje zbiór niesamowitych historii przy ognisku w wersji do druku i audio.
• Zabawa na kempingu : Witryna Camping Trip Fun zawiera szczupły, ale dobrze napisany wybór przerażających historii. Są to w większości klasyki, bez których żaden gawędziarz nie powinien udać się do lasu!

Wskazówki dotyczące opowiadania historii

Oto kilka wskazówek dotyczących Twojej roli jako gawędziarza. Pamiętaj, aby kierować się rozsądkiem, zwłaszcza jeśli opowiadasz swoje historie mieszanej publiczności. Jasne, starsze dzieci mogą ziewać, ale zawsze pozwól najmłodszym w towarzystwie ustawić poprzeczkę dla tego, jak upiorne będą opowieści. Kemping ma być dobrą, zdrową zabawą dla całej rodziny, a przerażający mały Billy w celu zabawiania Judy nie jest drogą do zrobienia. To powiedziawszy, żadna wycieczka na kemping nie jest kompletna bez kilku dobrych historii, więc znajdź odpowiednią równowagę i jesteś gotowy na świetną wycieczkę. Powodzenia!